کاش من هم قلمی داشتم و متقابلاً انجام وظیفه میکردم و از الطاف دوست خوبم، آقای امجد، و نیز سید اجلّ، محمدحسین موسوی اصفهانی، سپاس مفصلی میگزاردم. عجالتاً باید از ایشان تشکر کنم که به مقتضای بزرگواری خودشان، من را ستودهاند. و به هردو و نیز دوست خوب خراسانیمان، آقای حداد، تبریک صمیمانه عرض کنم.
حیف از فرط کسالت طبعم از گفتن بریست
اینقدر گویم که قربان کمالالسلطنه!
