ክፍል 12
ወደ አዋቂው ሰው ቤት ለመድረስ ከሁለት ሰዓት በላይ በገጠር መንገድ በእግር ተጓዝን። ቦታው ከመንደራችን ራቅ ብሎ በዛፎች ተከቦ የሚገኝ ድብቅ ቤት ነበር። የአካባቢው አየር ፍፁም ጭልምልም ያለና ደስ የማይል ነበረ። የቤቱ በር ሲከፈት ከውስጥ የሚወጣው የዕጣንና ያልተለመዱ እፅዋት ሽታ አፍንጫን የሚቆረጥ ነበር።
ወደ ውስጥ ስንገባ አንድ እድሜያቸው የገፋ ሰው በጥቁር ጨርቅ የተሸፈነ ወለል ላይ ተቀምጠው አየን። ክፍሉ በሙሉ በጨለማ የተዋጠ ነበር፡፡ ጥቂት ሻማዎች ብቻ ይበሩ ነበር። ጠንቋዩ ሰው እኔን ሲመለከቱኝ በስህተት የሳቁ ያህል ፈገግ አሉ። «ይህች ልጅ እጅግ ከባድ ነገር አለበት» አሉ በጎረነነ ድምፅ።
አባቴ በጉጉት «ምን አጋጠማት ጌታዬ? መፍትሔ አለው?» ብሎ ጠየቀ። ጠንቋዩ ሰው በርካታ ያልተረዳናቸውን ቃላቀቶችን ማነብነብ ጀመሩ። ከዚያም አንድ ጥቁር ቅል አውጥተው በውስጡ ያለውን ፈሳሽ እንድጠጣ አዘዙኝ። ፈሳሹን ወደ አፌ አቅራቢያ ሳመጣው በውስጤ ከባድ የተቃውሞ ስሜት ተፈጠረ።
«አልጠጣም!» ብዬ ጮህኩና ቅሉን ከእጃቸው ገፍትሬ ጣልኩት። ቅሉ መሬት ላይ ወድቆ ተሰበረ። አዋቂው ሰው በቁጣ ተነስተው «ይህች ልጅ አልታዘዝ አለች! በውስጧ ያለው ነገር በጣም ጠንካራ ነው!» ብለው ጮሁ። አባቴም በእኔ ላይ ተቆጥቶ እጄን ያዘኝ፡፡
ከአዋቂው ሰው ቤት ያለ ምንም መፍትሔ በቁጣና በሀዘን ተመለስን። አባቴ በመንገድ ላይ በሙሉ በእኔ ላይ ይቆጣ ነበር። «ሕይወታችንን አበላሸሽው! ላንቺ ብለን ብር አውጥተን ተዋርደን ስንመጣ እንዲህ ታደርጊያለሽ?» እያለ ይወቅሰኝ ነበር። እኔ ግን በውስጤ ያለው ተቃውሞ ከየት እንደመጣ አላወቅሁም።
ወደ ቤት ከተመለስን በኋላ የኔ ሁኔታ በከፍተኛ ሁኔታ ተበላሸ። የቀደሙት ሕልሞችና ፍርሃቶች በእጥፍ ጨመሩ። አሁን በምሽት ብቻ ሳይሆን በቀንም ቢሆን ያልተለመዱ ምስሎችን ማየት ጀመርኩ። በክፍሌ ግድግዳዎች ላይ ጥላዎች ሲንቀሳቀሱና በጆሮዬ አቅራቢያ የቁጣ ድምፆች ሲሰሙ ይሰማኝ ነበር።
ምግብ ጨርሶ አልበላም ነበር ውኃ እንኳ ለመጠጣት እቸገር ነበር። እናቴ በቀንና በሌሊት ታለቅስ ነበር። «ልጄ እጄ ላይ እያለቀች ነው» እያለች ጎረቤቶችን ትማፀን ነበር። የመንደሩ ሰዎች ግን ከቤታችን መራቅ ጀመሩ ማንም ሰው ወደ ቤታችን መምጣት አልፈለገም።
አንድ ምሽት በከባድ ሕመም እየተቃጠልኩ ሳለሁ እናቴ አጠገቤ ተቀመጣ ቁርአን ማንበብ ጀመረች። እናቴ ቁርአን ስትቀራ በውስጤ ከባድ የመንቀጥቀጥና የመተንፈስ እጥረት ተከሰተ። «እማ... አቁሚ! እባክሽን አቁሚ!» ብዬ ጮህኩ። እናቴ ደንግጣ ቁርአኑን አቆመች። ያን ጊዜ ነገሩ ከማንኛውም አካላዊ ሕመም በላይ እንደሆነ እናቴ በግልጽ ተረዳች...
#ፈጥነው_ይታከሙ_በቶሎ_ይዳኑ
አዎ የዳኑ ሁሉ እየመሰከሩ ነው
لا غالبَ إلا الله
ቻናላችንን ለኡማው ያስተዋውቁ 👇
https://t.me/Qallbdocህክምና ለማግኘት👇
https://t.me/freeeeeeeeeeeere
👆
ህክምና ለማግኘት👇
https://t.me/UstazulQallb
👆
ዌብሳይት (ድህረ ገፅ) 👇
https://qalebdoctor.com
