«قال أبو العيناء: خطبت امرأة فاستقبحتنى. فكتبت اليها:
فإن تنفرى من قبح وجهى فإننى/
أريب أديب لا غبىّ ولا فدم
فأجابتنى: ليس لديوان الرسائل أر يدك».
ترجمه:
«أبو العيناء میگوید: از زنی خواستگاری کردهبودم که از زشتی من سخت نفور و رمنده بود. برایش نوشتم:
گر که بیزاری تو از زشتی من،
من خردمند و ادیبم، نی سفیه و ابلهم!
زن هم متقابلاً در پاسخش نوشته بود:
تو را که بهر دیوانِ کاتبان و منشیانم نمیخواهم».
پ.ن: ابوالعيناء شاعر اهوازی،ادیب برجسته قرن سوم دوران عباسی بود اما لوچ بود و سخت بدمنظر!
رجوع کنید به: نهايه الارب في فنون الادب، جلد ۴، ص ۲۱.
کانال یادداشتهای یک دانشجو
https://t.me/Notesofastudent
