یوزو آدمیه که نمیتونه خودش باشه.
گفتم که این کتاب با نهآدمی ارتباط داره. یوزو، همون کارکتر کتاب نهآدمیه؛ صرفا یه قسمت کوتاهی (چند روز) از زندگیش به تصویر کشیده شده.
توی هر دو اثر، کسیه که نمیتونه با جامعه ارتباط طبیعی برقرار کنه؛ پس تبدیل میشه به چیزی که دیگران دوست دارن ببینن: یه دلقک. (توی نهآدمی صرفا گفته میشه که یوزو تو جوانی خیلی آدم خندهدار و لودهای بوده، ولی تو این کتاب، نشون داده میشه)
این یکی از مهم ترین فلسفههای دازایه. طنز به عنوان یه ماسک. اون داره با بازی کردن به جای کس دیگهای، زنده میمونه.
مفهوم خودِ اجرایی / performative self:
«خود» چیز کاملا ثابت و اصیل نیست، بلکه گاهی چیزی است که برای دیگران اجرا میکنیم.
