تاریخ اشکانیان | Aškānān gāhnāmag

Hauser, S. R. (2001). Review of Monika Schuol (2000). Die Charakene: Ein mesopotamisches Königreich in hellenistischparthischer Zeit. (Link)

Olbrycht, M. (2019)Review of: Strootman; Versluys (eds.): Persianism, 2017.

سال‌های ۱۸۷ تا ۱۵۰ق.م
فجایع ۱۵۰ تا ۱۲۹ ق.م
سال‌های ۱۲۹ تا ۷۵ ق.م که منجر به فروپاشی نهایی امپراتوری شد.

André Heller, über Grainger, John, D: The Fall of the Seleukid Empire 187–75 BC. Barnsley 2015.

📚| Gregoratti, L. (2018). The Encyclopedia of Ancient History Vologases I of Parthia. (Link)

🔹نقشه کلی پادشاهی خاراکنه
🔹استقلال پادشاهان میشان/خاراکنه؟
🔹آیین بومی میشان
🔹آیین مندایی و هیسپائوسین ها
🔹احیا سنت های سلوکی در بابل توسط هیسپائوسین
🔹 خیزش هیسپائوسین به روایت متون بابلی
🔹فتح میشان توسط بلاش چهارم
🔹توضیحات جامع کوسمین درباره هیسپائوسین
🔹استفاده از تقویم اشکانی بجای سلوکی توسط آتامبلوس چهارم
🔹مهرداد اشکانی پادشاه خلیج فارس

Olbrycht, M. J. (2004). CREATING AN EMPIRE: IRAN AND MIDDLE ASIA IN THE POLICY OF SELEUKOS I. 231-233.

Charlotte Lerouge-Cohen (2013). Le banquet des Arsacides d’après les sources grecques. Le banquet du monarque dans le monde antique. C. Granjean, Chr. Hugoniot, Br. Lion éd., Tours. pp. 209-211.

¹- رتسو در کتاب عرب‌ها استدلال می‌کند که اعراب نه یک جامعه‌ی قومی، بلکه جامعه‌ای با ماهیت فرقه‌ای (مبتنی بر باورهای مشترک) بوده‌اند؛ دانر در کتاب مؤمنان می‌کوشد تا ظهور اسلام را به مثابه جنبشی صرفاً دینی و عاری از هرگونه دلالت قومی یا ملی به تصویر بکشد؛ و وب در کتاب عرب‌ها بر آن است که هویت عربی پدیده‌ای کاملاً اسلامی و فاقد ریشه‌های پیشااسلامی بوده است.

آثنایوس گزارش داده است که مگاس «در روزهای آخر عمرش توده‌های عظیم گوشتی داشت؛ در واقع او خود را خفه کرد و مرد.»

هردو بسیار چاق بودند. بطلمیوس دوم مرد پرانرژی نبود و از فعالیت بدنی بیزار بود. اگرچه تا سن ۶۲ سالگی زندگی کرد، اما در بیشتر عمرش از بیماری رنج می‌برد.

او مردی کم تحرک چاق توصیف میشد که حتی با معیارهای معاصرانش نیز به عنوان فردی عیاش و تنبل شناخته میشد . کالوین ولز گزارش داده است که او چاق بوده و در بی‌حالی همیشگی، شاید به دلیل بیماری مزمن، رنج می‌برده است.

او نیز به چاقی مفرط مبتلا شده و در رویدادهای اجتماعی و سیاسی از خوابیدن استفاده می‌کرده است آثنائوس نوشت: «روزی، آریستومنس نخست وزیر و مشاور ارشد او، وقتی پادشاه در یک مهمانی دیپلماتیک چرت می‌زد، گستاخانه او را بیدار کرد.

او توسط پولیبیوس به عنوان « مرد خوب و مهربان و مستعد بی‌حالی و بی‌تحرکی» به تصویر کشیده شده است. یوستین اضافه می‌کند که او بسیار چاق و تنبل بود.

او به طرز بیمارگونه‌ای چاق بود. اسکندریه‌ای‌ها علاوه بر نامگذاری او به Evergetes (نیکوکار)، او را Kakergetes (بدکار) می‌نامیدند و به دلیل چاقی و شکم بزرگش - «belly—“Physcon”» (حباب بزرگ). شکم بطلمیوس هشتم آنقدر بزرگ بود که دور آن از دو دست بازتر بود. برای پوشاندن شکمش، تونیک بلندی می‌پوشید که تا مچ پایش امتداد داشت و آستین‌هایش تا مچ دستش بود. به دلیل او به دلیل چاقی قادر به راه رفتن نبود، به جز یک مورد که برای ملاقات با اسکیپیون کنسول رومی آفریقایی رفت. کنستانتین کاوافی شاعر یونانی درباره چاقی او حتی شعر سروده.

او آنقدر چاق بود که در دو طرفش مردی بود که به او در راه رفتن کمک می‌کرد. او بیکار، مست و در سبک زندگی خود بسیار ولخرج بود.

📚| A. Michalopoulos, G. Tzelepis & S. Geroulanos. (2003) Morbid obesity and hypersomnolence in several members of an ancient royal family.