«جامعۀ تابآور نه جامعهای بیدرد، بلکه جامعهای است که درد را به فروپاشی تبدیل نمیکند. تابآوری یعنی توانایی یک سیستم انسانی برای جذب ضربه، حفظ کارکردهای اساسی، بازیابی خود و حتی سازگار شدن با شرایط تازه. تابآوری جامعه فقط به معنای تحمل کردن نیست، بلکه دربردارندهٔ مجموعهای از ظرفیتهای شبکهای در بافت اقتصادی، روابط انسانی، جریان اطلاعات و توان جمعی برای تصمیم و اقدام است.»