«در لحظات بیکسی همچنان ما امکان اتصال به دیگری را خواهیم داشت اما از جنسی دیگر. نه بودنی تفریحمحور، بلکه بودنی از نوع سهیم بودن در درد مشترک انسانی. ما در این شرایط برای اینکه در این بیپناهی وجودی غرق نشویم، باید در کنار هم فعال باشیم، شبیه ظرفهایی که به کمک هم میآیند. اگر ظرف من تمام شد، تو کنارم باش و جایی که ظرف تو تمام شد، من هستم.»