To’rt yarim oy oldin, men uchun eng qiyin bo’lgan kunlar boshlangan…
Husayn bo’ynidan travma olib tug’ilgan ekan, bizni esa obormagan doctorimiz qolmadi, bu haqida yuqorida aytganman, judayam charchab ketardim,
-Emizish bilan muommoyimiz bor edi emizolmasdim, shu sabab ham farzandimga mehr berolmas edim.
Sutim kam edi, 40 ml gram chiqardi sog’ganimda, albatta kam chiqadi sababi bola ko’kragimdan ozuqlanmas edida,hissiy bogʻliqligimiz yaxshi emasdi.
Bir kunikechasi sutimni qiynalib sog’dim qo’llarm bilan, hona qorong’uligi ham Husaynn tinmasdan yig’layverishlari, sabab asabiylikda sutni qo’lim bilan bilmay turtib yuborganman, sut oyna oldiga tukilib ketdi, naqd 40 daqiqa vaqtim ketdi, buyerda Husayn bor ovozi bilan baqirardi.
Termusga suv qilib uhlagandim lekin sovub qobti issiq suv yo’q,kasha tayorlay desam u vaqti 8 kunlik chaqaloq, endi raddomdan kelgandik usha kunlar, oshxonamiz ham hovlida uyni unisi tamonida edi, bolamni tashlab chiqib ketolmasdim. Lekin majbur tashab issiq suv olib kelgandim.
Kechasi kasha tayyorlardim, har kasha berganimda vijdonim qiynalardi, men yaxshi ona bo’lolmayabman deb, qattiq siqilardim, men ham boshqa onalar ka’bi (ona suti bilan) ozuqlantirgim kelardi. Lekn hamma bolang emmaydigan ekan, kasha beraver, semiradi ves oladi, tez katta bo’ladi, deb sutdan chiqarib yuborishmga sal qolgan edi.
Davomi bor
Ummu Husayn
