မြေဆုံးရေဆုံးချေမှူန်းခံရလိမ့်မယ်
မနက်က BBC ကနေသတင်းတစ်ပုဒ်နားထောင်
လိုက်ရတယ်။ နိုင်ငံတော်အစိုးရ က ငြိမ်းချမ်းရေး
ဆွေးနွေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်တဲ့အထဲမှာ KIA နဲ့ AA မပါဘူးတဲ့။
ဝမ်းနည်းတဲ့လေသံနဲ့ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတော့
ခပ်ထေ့ထွေပြုံးမိတယ်။
တစ်ခါ AA မီဒီယာ တစ်ခုမှာ ဂျပန်က ငြိမ်းချမ်းရေး
အကျိုးဆောင် ဆာဆာကာဝါ ကအစိုးရနဲ့ လာတွေ့တာဟာ ရခိုင်ပြည်နယ်ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုပြီး နှပ်ကြောင်းပေးရေးထားပြန်သေးတယ်။
KIA ဘက်ကို ကြည့်ပြန်ရင်လည်းKIA ခေါင်းဆောင်
အန်ဘန်လ ကနိုင်ငံရေးနည်းနဲ့ ဖြေရှင်းချင်တယ်ဆိုပြီး လေသံ ပစ်လာပြန်ပါတယ်။
ဒီသတင်းတွေ အားလုံး ခြုံငုံပြီးသုံးသပ်ရရင်တော့ KIA ရော AAပါ စစ်ရေးအရေးနိမ့်လာလို့ ငြိမ်းချမ်းရေး လုပ်ချင်တဲ့ အကြောင်း သတင်းစကားပါးတယ်လို့ပဲ ယူဆမိတယ်။
ဘယ်ရမလဲ၊
မြန်မာ့တပ်မတော် ဆိုတာကစစ်ပွဲမျိုးဆက်အပြောင်းအလဲ မှာ၁၁ ရက် ပဲ ခံခဲ့တဲ့ ဆီရီးယား ရဲ့
အာဆက် စစ်တပ် မဟုတ်ဘူး။
ဒီလိုပဲ၊ နှစ်ပေါင်း ၂၀ အကြာ ဒေါ်လာ၈၈ဒသမ ၆ ဘီလီယံ ကျော် အကုန်ခံကာ အမေရိကန် တွေ လေ့ကျင့်ပေး
၊ လက်နက်တွေ တပ်ဆင်ပေးခဲ့ပေမယ့် တာလီဘန်တွေကို ရက်ပိုင်းအတွင်း အရှူံးပေးခဲ့တဲ့ အာဖဂန် နစ္စတန်
စစ်တပ်လည်း မဟုတ်ပါဘူး။
၁၀၂၇ မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကိုပြန်ဆန်းစစ်ကြည့်ရင်
နည်းပညာစစ်ပွဲမျိုးဆက်အပြောင်းအလဲမှာ ကိုယ့်တပ်တွေ အလစ်အငိုက်မိခဲ့တာ ဖြစ်သလို အဆင်
သင့် မဖြစ်သေးတာလည်းပါပါတယ်။
စစ်ရေးကို သာမာန်ကာ လျှံကာ လောက်သာ လေ့လာထားတဲ့ သူတွေ အတွက်တော့ ၁၀၂၇ ဟာ ကြီးမားတဲ့
ရှူံးဆုံးမှုကြီး တစ်ခု လို့ ထင်နိုင်ပါတယ်။
သို့သော် ...
ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ် တုန်းက တတိယမျိုးဆက်စစ်ပွဲ အပြောင်းလဲမှာ ကမ္ဘာ့ကြီး ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ
ဆိုပြီး နှိုင်းယှဥ် လေ့လာဖူးရင်တော့ ၁၀၂၇ ဆိုတာက နည်းဗျူဟာအဆင့်ဆုံးရှူံးမှုလို့ ပဲ ဆိုရမှာပါ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို ဆက်ရှင်းပြရရင်
၁၉၄၁ ဒီဇင်ဘာလ မှာဂျပန် အမှတ်(၁၅) တပ်တော်မှူးဗိုလ်ချုပ်ကြီးအီးဒါးရဲ့ ထိုးစစ်ကို မြန်မာပြည်စစ်သေနာပတိချုပ် ဗြိတိသျှဗိုလ်ချုပ်ကြီး
အလန္ဇဒ္ဒါးနဲ့ အမှတ်(၁)မြန်မာတပ်မကြီး ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဆာဝီလီယံစလင်း တို့ ဘာလိုမှ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ဘဲ အိန္ဒိယ ကို ခွာစစ်ဆင်ခဲ့ရတယ်။
တကယ်ဆိုရင် အဲဒီအချိန်တုန်းကဂျပန်နဲ့အတူပါလာတဲ့ ရဲဘော်သုံးကျိပ်အပါအဝင် ဂျပန်စစ်အင်အားက တစ်သိန်းဝန်းကျင်သာ ရှိခဲ့ပေမယ့် အင်္ဂလိပ်တပ်တွေ
၊ တရုတ်တပ်တွေ ၊ အမေရိကန်တပ်တွေနဲ့အခြားသော မဟာမိတ်တပ်တွေ အပါအဝင်ဗြိတိန်မဟာမိတ် စစ်အင်အားက တစ်သိန်းခုနှစ်သောင်းတောင် ရှိခဲ့ပါတယ်။
ဒီလို ဂျပန်နဲ့ အင်္ဂလိပ် စစ်အင်အား ၂ဆ ၊ တစ်ဆ နီးပါးကွာတာတောင် မြန်မာစစ်မြေပြင် မှာ ၁၉၄၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလကနေ ၁၉၄၂ ခုနှစ် မေလ အထိပဲ ၆ လသာ
တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပြီး မြန်မာတစ်ပြည်လုံးကိုစွန့်လွှတ်ကာ အိန္ဒိယ ကို ဆုတ်ခွာပေးခဲ့ရပါတယ်။
ဒီစစ်ပွဲအတွင်း ဗြိတိသျှနဲ့ မဟာမိတ်တပ်တွေရဲ့ကျဆုံး ဒဏ်ရာရနဲ့ အဖမ်းခံရစစ်သုံ့ပန်း ပေါင်း ငါးသောင်းနီးပါးရှိခဲ့တယ်။
ဒါ့အပြင် ဗြိတိသျှ တပ်တွေကို စစ်ကူဖို့လာ ခဲ့တဲ့ တရုတ် အမှတ်(၅) တပ်တော်က တပ်မမှူးကြီးဗိုလ်ချုပ်ဆွန်းလိယန်နဲ့ ထိပ်တန်းစစ် ခေါင်းဆောင်တွေ အပါ
အဝင် တရုတ် စစ်သားပေါင်း လေးသောင်းနီးပါး ကျဆုံး သေဆုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်။
အိန္ဒိယရောက်တော့ ဗြိတိသျှတပ်တွေဟာ အမြောက်ကြီး ၃၀၀ လက် ၊တင့် ၊သံချပ် ကာ ယဥ်၊ ယန္တယား ၃၈၀၀ ကျော် မြန်မာစစ်မြေပြင်မှာ ရှူံးခဲ့ရတာမို့ စစ်လက်နက်စုစုပေါင်း ၉၀% လောက် ရှူံးဆုံး
ခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
ဒါကြောင့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးစလင်းကွပ်ကဲခဲ့တဲ့ မြန်မာတပ်ဟာ (Burma Corps) စစ်ဌာနချုပ် ရော၊သူ့အောက်က အမှတ် (၁) မြန်မာတပ်မကြီး (1st Burma Division) ရော နှစ်ခုလုံး ကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ရတယ်။
ရဲဘော်သုံးကျိပ်နဲ့အတူ ဝင်လာခဲ့တဲ့ဂျပန်အမှတ် (၁၅) တပ်တော် ကတော့ကျဆုံး၊ ဒဏ်ရာရ စုစုပေါင်း ၄,၅၀၀ မှ ၅,၀၀၀ ဝန်းကျင် သာ ရှိခဲ့ပါတယ်။
ဒါကိုလေ့လာကြည့်ရင် စစ်ပွဲမျိုးဆက်အပြောင်းအလဲမှာ အင်္ဂလိပ်နဲ့ မဟာမိတ် တပ်တွေက အသင့် ဖြစ်မနေလို့ ရှူံးရတာဆိုပြီး စစ်ပညာ ရှင်တွေ သုတေသနပြုတွေ့
ရှိခဲ့ကြတယ်။
ဒါက မြန်မာပြည်စစ်မြေပြင်ပဲရှိပါသေးတယ်၊ ဂျာမန်တို့ ဥရောပတစ်ခုလုံးနီးပါးကို အချိန်တိုအတွင်း
သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့တာလည်း တတိယမျိုးဆက်စစ်ပွဲ စစ်နည်းဗျူဟာကြောင့်ပါပဲ။
အထူးသဖြင့် ဥရောပမှာ ဂျာမန်၊ အာရှမှာ ဂျပန်တို့ ကျင့်သုံးခဲ့တဲ့ Blitzkrieg (လျှပ်တစ်ပြက်စစ်ဆင်ရေး) နည်းဗျူဟာနဲ့ သဘောတရားတူတဲ့ တတိယမျိုးဆက်စစ်ပွဲ (3rd Generation Warfare - 3GW) ရဲ့ မြန်ဆန်မှု၊
စိမ့်ဝင်မှုနဲ့ လှည့်ပတ်တိုက်ခိုက် (Manoeuvre Warfare) တဲ့ စစ်နည်းဗျူဟာကို မကျင့်သုံးနိုင်၊ မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့လို့။
ဒါ့အပြင် မြန်မာ့ရေမြေ သဘာဝ တောတောင်နဲ့
ကိုက်ညီတဲ့ တောင်တွင်း၊ တောင်ပေါ်၊မြစ်ကူး၊ ပြောက်ကျာစစ်ဆင်ရေး ဆိုတဲ့ အထူးစစ်နည်းဗျူဟာ ကို မကျင့်သုံးနိုင်ခဲ့လို့ပါ။( ဒီအကြောင်းတွေ သိချင်ရင်
Forwarded fromအောင်နိုင်သူ(ဇွဲကပင်)
1August 12, 2026 95
