در داستان کلاسیک معمولاً زمان چنین حرکت میکند: گذشته ← حال ← آینده
اما در داستان مدرن، زمان میتواند تابع ذهن شخصیت باشد. یک اتفاق کوچک در زمان حال، ممکن است ناگهان شخصیت را به کودکی ببرد؛ سپس خاطرهای دیگر را فعال کند و دوباره به زمان حال برگردد.
در اینجا ترتیب اتفاقات مهم نیست؛
ترتیب تجربهکردن آنها مهم است.
📚 دو نمونه:
¤در جستوجوی زمان از دسترفته/ مارسل پروست
یک مزه یا بو میتواند گذشتهای فراموششده را ناگهان زنده کند.
¤خانم دالووی ویرجینیا وولف
یک اتفاق ساده در زمان حال، ذهن شخصیت را به سالها قبل میبرد و گذشته و حال در ذهن او همزمان جریان پیدا میکنند.
☆ پس در روایت مدرن:
زمانِ داستان ≠ زمانِ ذهن شخصیت
و این یکی از مهمترین تفاوتهای روایت مدرن با روایت کلاسیک است.
@shotnote1✍
