10
تاثیر طرحوارهها در شغل؛ «وقتی گذشته، پشت میز کارمان مینشیند»:
مانعی که جلوی پیشرفت شغلی ما ایستاده، ممکن است نه به دلیل کمبود دانش، نه بیاستعدادی و نه حتی شرایط نامناسب محیط کار؛ بلکه الگویی قدیمی است که سالها پیش آموختهایم و امروز، بیآنکه بدانیم، در محیط کار تکرارش میکنیم.
🔹کسی که «طرحواره نقص و شرم» دارد، ممکن است با وجود شایستگی واقعی، دائماً احساس کند «به اندازه کافی خوب نیست»؛ از دیدهشدن، ارائه ایده یا پذیرش مسئولیتهای بزرگتر بترسد.
🔹فردی با «طرحواره معیارهای سرسختانه» ممکن است موفقیتهایش را هرگز کافی نداند؛ بیشتر و بیشتر کار کند، استراحت را با احساس گناه تجربه کند و در نهایت، فرسودگی را به جای موفقیت بنشاند.
🔹کسی که «طرحواره اطاعت یا ایثار» دارد، ممکن است در محیط کار بیش از سهم خود مسئولیت بپذیرد، نتواند «نه» بگوید و نیازهای دیگران را بارها بر نیازهای خودش مقدم کند؛ تا جایی که دیگران او را «همیشه در دسترس» ببینند، نه انسانی که حق مرز داشتن دارد.
🔹و فردی با «طرحواره بیاعتمادی/بدرفتاری» ممکن است حتی یک بازخورد ساده را تهدید، تحقیر یا تلاش برای کنترل خود تجربه کند؛ در نتیجه وارد چرخهای از دفاع، خشم، فاصلهگیری یا تعارض شود.
در طرحوارهدرمانی، مسئله فقط وجود یک باور ناکارآمد نیست؛ مسئله، «تکرار یک الگوی هیجانی، شناختی و رفتاری قدیمی در موقعیتهای جدید» است.
به همین دلیل ممکن است یک نفر بارها شغل عوض کند، اما در هر محیط جدید دوباره همان داستان را تجربه کند:
🔸همیشه رئیس سختگیر،
🔸همیشه همکار سوءاستفادهگر،
🔸همیشه احساس نادیده گرفته شدن،
🔸همیشه ترس از شکست،
🔸یا همیشه نیاز به اثبات خود.
گاهی ما فقط شغل عوض میکنیم؛ اما «طرحوارهمان را با خودمان به محل کار جدید میبریم.»
پیشرفت شغلی فقط به مهارت و هوش وابسته نیست. لازم است پیش از آنکه رزومهمان را تغییر دهیم، «الگوهایی را که در رابطه با کار، موفقیت، قدرت، شکست و دیگران درونی کردهایم، ببینیم.»
شاید بعضی از موانع شغلی ما، سالها پیش در جایی دیگر ساخته شدهاند؛ اما امروز، پشت میز کارمان نشستهاند.
✍️ #علیرضا_گل
