فضای مجازی یک دمکراسی ژاکوبنی [اکثریتی] است. اگر حرفی بگویی یا نظرت را مخالف با جریانِ مستقر [اعم از عام و خاص] ابراز کنی، بدون اینکه کسی (آنهایی که بویی از گفت و گو نبرده اند) جای اینکه به سخن تو بیندیشند و در پاسخت برهانی بیان نمایند، تو را آماج حملات قرار می دهند و با برچسب و توهین ها از تو پذیرایی می کنند. زیرا هنگامی که جای عقل؛ احساسات حکم براند، کنش و واکنش ها توامان با خصومت ورزی و تنفر است. چرا که مطلبی که اذعان داشتی، صرفاً به سبب جهل عده ای خوشایند ذایقه شان نبوده. و این مسئله باعث می شود نگاه ها جز سیاهی و سفیدی را نبیند. بنابراین همه ی این هیاهوهای بسیار برای هیچ، فرجامی ندارد مگر حاشیه و فضایی مسموم؛ دریایی پر تلاطم که موج های سهماگین، آنی می تواند زیر سیلاب افترا و دروغ، تو را غرق سازد. پس در نهایت چاره ای پیش روی خود نمی بینی جز سکوت و خود طرد انگاریِ اجباری. چرا که کسان وقتی بخواهند به جای درمانِ سرطان مدام آسپرین بخورند، تکلیف روشن است. به قول حافظ:
من این حروف نوشتم، چنان که غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت، چنان بخوان که تو دانی
@sajjadniroumand
August 29, 2026 39 1
