از طریق کار، من با یک coach کار میکنم یک خانوم کانادایی هست. خیلی هم کارش خوبه.
اوایلی که جنگ ماه فوریه شروع شد من باهاش جلسه داشتم. حالم واقعا بد بود. اومد نکات معمولی که همه میدونیم مثل "روی چیزهایی تحت کنترل تمرکز کن" رو دوره کنه...گفتم لین، من همه اینا رو بلدم. تو هم میدونی خود تنظیمی خوبی دارم. اما فکر کن ظرفیت روح من شصت واحد استرس بوده. بعد یهو یه شبه باید صد و شصت واحد حمل کنم. نمیتونم. دنبال این نیستم که تو بهم بگی اصول خود تنظیمی چیه. دنبال این هستم که تو بگی راه سریع برای زیاد کردن ظرفیت این ظرف درونم چیه که این درد هی نریزه بیرون. چون الان هی میریزه بیرون. نمیتونم جمعش کنم.
متوجه شد که نسخههای معمولی برای اون لحظه جواب نمیده.
حالا چرا این داستان رو میگم؟ یکی از دوستان از ایران این پیام رو به من دادند. راه حلهای من مثل راه حلهای لین میمونه. اصولش درسته، در دراز مدت هم جواب میده. اما یه شرایطی همرزم میطلبند. آدمهایی که توی اون شرایط دارند مدیریت میکنند بهتر میتونند همفکری کنند.
اینه که این درخواست کمک از طرف یکی از ساکنین ایران هست که با درخواست خودشون اینجا میگذارم: برای افزایش تحمل ابهام این روزها چه کارهایی میکنید؟
**
سلام پانته آ جان.
وقتت بخیر و خسته نباشی.
ببخشید من پیوی پیام میدم
چونکهرومنشد داخل دیسکاشن شیر کنم اینمورد رو.
راستش من در گیر و دار اپلای هستم.
و از اون سمت پارتنرم هم ( که ۲ سال و نیم هست باهمیم) همینطور.
من تو حیطه ی بهداشتو ایشون در حیطه یمهندسی وکل این مسیر رو تا اینجا با هم جلو اومدیم.
از زبان گرفته تا ایمیل زدن و ...
مساله ای که هست اینه که تو این شرایط، با جنگو این همه تشنج منطقه ای، من اصلانمیدونمچی میشه.
نمیدونم قراره من برم ایشون دیرتر بیاد، برعکسش بشه، اصلا بشه یک جا بریم ( هردو اروپا و کانادا رو داریمامتحانمیکنیم ) و بشه کنار هم بمونیم و ...
از اونور من مشخصا دلبستگی اضطرابیدارم.
حالا مساله چیه؟ من انقدررربهاینده خودم، ایشون و خودمون فکر میکنم که نمیدونم چطوریدووم بیارم.
و هرچی بیشترجلو میرم میبینم واقعا توانایی تحمل ابهامرو ندارم.
و مشخصا با کوچکترین خبری در هر حیطه ای اشفته میشم.
شما تجربه یا پیشنهادی برای افزایش تحمل ابهام، خصوصا در جامعه فعلی ایران که تنها چیز قطعی اینه که هیچ چیز قطعی نیست، دارید؟
183
110
3August 25, 2026 12.6K 192 76
