دو سه سالیه که من دیگه در روزمره زندگی افکار خود سرزنشگری تقریبا اصلا ندارم. یعنی یک حالتی از شفای درون که شمای پرفکشنیست باورتون نمیشه شدنی باشه ولی شده...به غیر از این چند روز.
حالا بیایین داستانش رو بگم.
من چهارده ماه پیش کارم رو عوض کردم. شرکت جدید، سوییسری یکی از بزرگترین و معتبرترین شرکتهای بیمه اعتباری دنیاست. این یعنی چی؟ یعنی وقتی من وارد گردهمایی مدیران هلدینگ (دویست نفر) و گردهمایی مدیران شرکت زیر مجموعه خودم (سی نفر) میشم دورم کلی آدم هست که هرکدوم باهوش و قدر و سختکوش بودن که به اینجا رسیدن. فرهنگ بسیار خوبی هم داره و نسبتا شایسته سالاری برقراره.
حالا توی این محیط این جلسات مدیران هر دفعه من دستم رو بالا میکنم سوالی بکنم قشنگ بعدش فوری فکرم اینه وای آخه این سوال احمقانه چی بود؟ چقدر من احساس حماقت میکنم.
یعنی بدون استثنا.
با اینکه چندین بار از همکارها بازخورد خوبی گرفتهام که فلان سوالت خوب بود.
نشستم فکر کردم که چرا آخه من انقدر احساس حماقت میکنم بعد از هر سوال. به این نتیجه رسیدم که توی محیطی هستم که سازمان برام جدیده و نمیشناسم کی به کی هست یا جزییات موضوعات رو نمیدونم. خیلی پیش میاد یک اصطلاح مثلا مالی یا هرچیزی رو نمیفهمم. توی گردهمایی ۲۰۰ نفره من شاید ۴۰ نفر رو بشناسم. گفتم خوب ببین تو احساس حماقت میکنی نه به دلیل اینکه کلا خنگی...بلکه تو داری درست توی لبه دانشت حرکت میکنی. یعنی توی این جلسات یه جایی هستی که واقعا یه عالمه نمیدونی. بعد وقتی پامیشی سوال میکنی انگار پا میشی لبِ این مرز وایمیسی. خب منطقیه احساس حماقت کنی. خیلی نمیدونی.
اینو تعریف میکنم که اگر شما هم جایی همچین حسی کردین شاید شما هم درست در لبه مرزهای دانش و فهمتون از موضوع هستین. تنها راه گسترش این مرز هم هل دادنش با سوال و تحقیق هست. راه دیگه نداره متاسفانه.
همدردیم 😁
پ.ن. فرق الان من با خیلیها اینه که من این حس رو کاااامل حس میکنم اما یاد گرفتهام که دیگه بهش عمل نمیکنم. بر مبنای این حس تغییر جهت نمیدم و برنامه قبلیم رو عوض نمیکنم. ترس رو حس میکنم اما دندونام رو فشار میدم و با لجبازی ادامه میدم. چون میدونم موقته و به مرور که تسلطم بیشتر بشه تموم میشه. فقط باید کمی طاقت بیارم.
پ.ن. ۲. گاهی هم واقعا وقتی بعد فکر میکنم میبینم مثلا نحوه سوال پرسیدن میشده بهتر باشه. خلاصهتر، واضحتر...خوب دوتا راه دارم، یکی اعصابم خراب بشه و دوم اینکه اعصابم خراب بشه اما بعد بشینم فکر کنم دفعه بعد چطور بپرسم بهتره. سعی میکنم دومی رو انتخاب کنم.
پ.ن. یادآوری این پست که چندین سال قبل در لینکدین نوشتم هم خالی از لطف نیست. من این نوشته مانیشا رو خیلی دوست دارم ❤️
https://lnkd.in/p/eddmKRrW
641
78
62
10
4August 20, 2026 14.5K 53 169