پرومِته | 𝕻𝖗𝖔𝖒𝖊𝖙𝖍𝖊𝖚𝖘

راست است؛اگر کسی نخواهد فکر کند، ظاهرا کار نویسنده‌ی روسی ساده‌تر می‌شود.در حقیقت ساده هم هست؛ و بدا به حال نویسنده‌ای که در روزگار ما فکر کند.از این بدتر، حال کسی است که از روی صدق و سادگی در صدد برآید مسائل را بررسی کند و بفهمد.سرنوشت کسی که خالصانه چنین نیتی را ابراز کند، حتی از این هم دشوارتر است؛ اما اگر جرات کند و بگوید که توانسته است چیزکی از چیزی را دریابد و در نظر دارد که افکارش را بیان کند، همه بی‌درنگ ترکش می‌کنند.دیگر راهی برای او نمی‌ماند جز اینکه آدم مناسبی را بیابد یا کرایه کند تا تنها با او به گفت‌و‌گو بپردازد؛ و شاید مجله را تنها برای او منتشر کند.این بسیار زشت و شرم‌آور است، زیرا چنان است که گویی با خودش گفت‌وگو دارد و مجله را برای شخص خود منتشر می‌کند. دفتر یادداشت‌های روزانه‌ی یک نویسنده؛فئودور داستایفسکی؛ترجمه‌ی ابراهیم یونسی #ادبیات_روسیه #داستایفسکی #خودسرگذشت‌نامه

هومر و سنت فلسفه سیاسی اگر هومر را فقط شاعرِ حماسه‌های باستانی و خالق «ایلیاد» و «اودیسه» بدانیم، شاید مهم‌ترین وجه اندیشه او را نادیده گرفته باشیم. در این کتاب با نگاهی متفاوت، هومر را در گفت‌وگویی فکری با افلاطون، ماکیاولی و نیچه قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که شعرهای او چگونه درباره سیاست، دین، طبی…

گنجینهٔ حماسه‌های جهان ژرار شالیان ترجمه: علی‌اصغر سعیدی

اساسا در اینجا هر کس، بی‌کمترین تاملی، همه را نادان می‌داند بی‌اینکه این پرسش را از خود بکند: «آیا در واقع این خود من نیستم که نادانم؟» - و این وضع بر روی هم خوشایند است، ولی با این همه کسی خوش نیست، همه خشمگین‌اند.وانگهی در روزگار ما، متفکر بودن حدی به ناممکن دارد: تفنن بسیار پرخرجی است.راست است، ا…

#کتاب #اسطوره_در_جهان_امروز #جلال_ستاری

📙کتاب درباره فرهنگ هویت ملی و هویت فرهنگی / جلال ستاری

پژوهشی در ناگریزی مرگ گیل گمش تألیف:یانیک بلان ترجمهٔ:جلال ستّاری چاپ:نشر مرکز؛تهران

#جلال_ستاری ؛نویسنده، پژوهشگر، اسطوره‌شناس، مترجم، و اندیشمند ایرانی بود. #پرومته #کاوه_آهنگر #اسطوره

زندگی شبکه‌ای فوق‌العاده آشفته،درهم و تو در تو، فریبنده و غیرقابل اعتماد از رویدادها و افراد و مکان‌هاست و از میان این همه هر یک از ما باید نوعی منطق یا نظم را برای خود بسازیم تا دست‌کم امور را برای خود به صورتی قابل تحمل-قابل زندگی- درآوریم.اما هر راهی برای نظم دادن به زندگی در پیش بگیریم خود مستلزم صورت‌های مختلف سازش کردن،هدر دادن، شکل‌های خاصی از خیانت به خویش و به دیگران، و هزینه‌ها و منافع خاصی خواهد بود؛ نمی‌توان زندگی را مطلق و بی‌نقص دید،و از آن هم بدتر، به اصطلاح نمی‌توان زندگی را مطلق و بی‌نقص گذراند.آن‌چه کسی مانند کانت داراست و به ما عرضه می‌کند، دیدگاهی درباره‌ی جهان است که مدعی به دست دادن بهترین درک ممکن از آن است؛ دیدگاهی که به ما می‌گوید چه چیزهایی مهم‌ترین است و چرا، چه چیزهایی کم‌تر اهمیت دارد و چه چیزهایی اصلا اهمیت ندارد.کانت چیزی به ما ارائه می‌کند که می‌پندارد چشم‌اندازی از نوعی زندگی پر ثمر است؛ زندگیی که تا آن اندازه که می‌توانیم امید داشته باشیم کامل است. با این حال،دیدگاه کانت تنها یکی از چشم‌اندازهای ممکن درباره‌ی زندگی است و تنها یک منش یا سبک زندگی را ارائه می‌کند؛ یعنی به ما می‌گوید هر یک از ما تک‌تک و در کنار هم و به صورت گروهی چه‌گونه می‌توانیم زندگی کنیم. فلسفه زندگی؛ کریستوفر همیلتن؛ نشر نو #فلسفه_زندگی #فلسفه

پیتر، که از پاریس برای مادرش در آمریکا نامه می‌نویسد،درباره‌ی فلسفه اخلاق کانت در حال اندیشیدن است: این پرسشِ کانت که می‌گوید جهان چه‌گونه می‌بود اگر همه دست به دزدی می‌زدند،در اصل می‌تواند پرسشی زیباشناختی باشد.جهان چه ظاهری خواهد داشت؟... وقتی نخستین بار درباره‌ی امر مطلق( categorical imperative) خواندم، مثل بیشتر آدم‌های غیرمتخصص، تصور کردم که این همان قاعده‌ی طلایی است.از همنوعت دزدی نکن، چون دوست نداری که او هم از تو دزدی کند.اما انگیزه در این‌جا خودخواهانه است.گویی نوعی معامله یا داد و ستد خیالی در میان است؛ اگر کسی کیف پول من را بدزدد، من چه احساسی خواهم داشت؟ منافعِ شخصیِ پیش پا افتاده‌ی خود را به بیرون منعکس می‌کنم.اما امر مطلق ناب‌تر از این‌هاست، مثل قضیه‌ای در هندسه.کانت در مواجهه با این پرسش که آیا باید دزدی کنم یا چرا نباید دزدی کنم،از من می‌خواهد که بدون در نظر گرفتن منافع شخصی،جهانی پر از دزد را در نظر آورم و ببینم آیا می‌توانم آن را قبول کنم یا نه.اگر آن را رد کردم، به معنای آن است که من به تصویر کلی، بدون توجه به نقشی که در آن می‌توانم داشته باشم، اهمیت می‌دهم.اما در این صورت ممکن است بگویید اخلاق به مسئله‌ای سلیقه‌ای تقلیل می‌یابد.منتها سلیقه‌ی کانت نسبی نیست.او معتقد است که همه، از جمله خود دزد، تصویر جهانی را که در آن همه دزد باشند مردود می‌دانند.چون این تصویر دارای تناقض درونی است.در واقع،کانت می‌کوشد سلیقه را از اخلاق بیرون بکشد و آن را بر پایه‌ی توافقی عمومی بنا کند که از درک مشترک آنچه بدیهی است حاصل شده است. « فلسفه زندگی؛ کریستوفر همیلتن؛ نشر نو» #فلسفه_زندگی #فلسفه #کانت

Tange Ghoroob ( Sunset )

《بازنگری‌ای بر مفهوم زیبایی》 زیبایی یک مفهوم "گشتالتی" است و از همین روست که نادر است. زیبایی، مجموع چند عنصر قشنگ کنار هم نیست، ظاهر و کلام صرف نیست، استحقاق و جایگاه منفرد نیست؛ حتی مجموع و یکایک این‌ها نیز نمی‌تواند آدمی را به‌قدر کافی زیبا گرداند. پس به راستی زیبایی چیست؟ زیبایی یک "کُل" است.…

[media, no text]

Barcelona

[media, no text]