قسمت اول
ولله الحمد: جشن میلاد النبی یک لحظه اندیشه:
نویسنده :(( شیخ الاسلام مفتی محمد تقی عثمانی: حفطه الله)) مترجم : امان الله. کریم زاده حفظه الله
رسم و رواج عید میلادالنبی گرفتن ۱۲ ربیع الاول از مدت زمانی هست که بوجود آمده است:
چونکه در زمان صحابه کرام رضوان الله علیهم اجمعین و خیر القرون از این عید هیچ نشانی بدست نمی آید به این دلیل اکابر و علماء حق همیشه گفته اند که این
رسم در مسلمانان از مسیحیت و هندوها وارد شده است :
ودر تاریخ ابتدائی اسلام این رسم را هیچ بنیادی نیست : لهذا بجای پروبال
دادن آن باید پرو بالش را شکست :
وظیفه اصلی مسلمانان این است که بجای مشغول شدن به این رسومات
و مظاهره ها به تعلیمات سرور دو عالم
متوجه شده ، و بجای عید گرفتن فقط یک روز از سال و فراموش کردن دیگر اوقات:
بفکر این باشن که تمام زندگی خود را در قالب سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم قرار دهند:
در گذشته این فکر علمایی بود که به مکتب دارالعلوم دیوبند تعلق داشتند و یا به مکتب فکری اهل حدیث منسلک بودند:
و اما علماء وکسانی که به مکتب فکری بریلویت متعلق بودند با این فکر مخالف بودند:
لیکن چند سالی هست که صورت حالی پیش آمده است که این مسئله فقط به یک قشر مخصوص از یک فکر خاص باقی نمانده است بلکه هر آن مسلمان که در دل او نسبت به پیامبر صلی الله علیه وسلم کمترین احساس عظمت و محبت،حرمت و تقدس موجود است را باید فکرمند سازد:
لذا برتمام علماء امت خواه از هر مکتب فکری که باشند لازم است با توجه کامل براین مسئله غور وفکر کنند:
که این امت به نام جشن میلاد النبی دارند به طرف کدام پرتگاه بربادی حرکت میکنند؟
زیرا اگر در ابتداء بزرگوارانی محفل میلاد النبی و غیره را مستحسن قرار داده بودند در چشم تصور آنها هرگز کارهایی نبوده است که امروز جزء لازم میلاد قرار می گیرند:
درابتداء محفل میلاد النبی در این حد مختصر بود که یک مجلس سیرت برای بیان واقعات تولد با سعادت پیامبر صلی الله علیه وسلم برگذار می شد:
لیکن از آنجایی که نفس انسانی بسیار شرور است که هرکاری که بدون راهنمایی وحی باشد، اگر چه در ابتداء بسیار مقدس و خوش نما بوده باشد اما رفته رفته در آن مواقع لذت های شهوانی را داخل کرده صورت و حلیه اصلی آن را مسخ میکند:
چنانچه امروزه آنچه به نام مقدس محبوبترین پیامبر الله انجام می گیرد آن را شنیده بر پیشانی هر مسلمان عرق شرم می نشیند:
هرسال به نام عید میلا النبی فقط در شهر کراچی آنقدر مظاهره ظلم و جهالت وانجام امور شرمناک میشود که از تصور آن ها روح انسان به لرز می آید:
محله های شهر را با رقص نورهای رنگی به مثل عروس مزین کرده و در تمام هتل های شهر عید میلاد النبی به این کیفیت برگذار میشود که بلندگو نصب کرده به آواز بلند طوفان ساز وموسقی به پا کرده میشود و درتمام روز وشب ادامه می یابد و سینماهای بسیاری به خوشی عید میلاد النبی هزاران لامپ روشن کرده اما از طرف دیگر فیلم ها وعکس های عریانی که اخلاق و ایمان را می سوزاند نمایش میدهند:
که بطور آشکار در هر ادا و حرکت خود دعوت به ترک و دوری از دین ،
و نافرمانی از احکام سرور دو عالم میدهند:
و در همچنین مقاماتی در بین تصاویر انسانی شاید به نیت و خیال تبرک عکس روضه مبارک پیامبر صلی الله علیه وسلم و خانه کعبه را به در و دیوار نصب میکنند:
در یک محله بر هر قدم ماکت و شبیه مسجد پیامبر و روضه مبارک را درست کرده که تعدادی از جوانان بی فکر آن را برای خود تفریح گاه قرار داده و تعدادی از زنان بی حجاب آن هارا به نیت حصول تبرک و خیر وبرکت دست میکشند:
مسلم است وقتی که تمام محله را با روشنی های تزیینی به مثل باران غسل داده و هر هرجا به مثل محراب طاق نصرت درست کرده شود و برهر قدم محفل ساز وموسقی به پا کرده فظای اردوی تفریحی درست کرده شود آن وقت زنها و بچه ها برای تماشای آن اردوی تفریحی چطور نخواند رفت که در آن لذت اردو و تفریح هم هست و (معاذالله)ثواب تعظیم رسول الله صلی الله علیه وسلم هم میباشد!؟
چنانچه تا پاس اخیر شب در آنجا با اختلاط مردان هوس باز و زنها و بجه ها : بی حجابی و بی حیایی را آشکارا
موقعیت فراهم می باشد راغم الحروف)نویسنده(مفتی تقی صاحب)
ادامه دارد پای دارباشید
@praires
Forwarded fromآموزش نماز فقه حنفی
August 29, 2026 62
