فیلسوف🖤

د سقراط څو مشهوره اقوال:

۱. تر ټولو لوی شر ناپوهي ده، ځکه ناپوهي انسان ته د خپلو زیانونو او نیمګړتیاوو احساس نه ورکوي.

۲. زه دومره پوهېږم چې زه په هېڅ نه پوهېږم او همدا پوهه اصلي حکمت دی.

۳. که بدلېدل غواړې، نو لومړی خپل عادتونه بدل کړه؛ ځکه عادتونه ورو ورو ستا د شخصیت برخه ګرځي.

۴. د خپل ژوند حقیقت او مقصد ولټوه، که نه نو ژوند کول به بې مانا وي.

۵. علم ترلاسه کول د انسان تر ټولو ستره دنده ده، ځکه بې علمه انسان په تیارو لارو کې سرګردانه ګرځي.

او دا جمله:

«په هغه پیاله کې زهر نه وه؛

که زهر پکې وای، نو سقراط به نه وای مړ شوی.»

یوازیتوب کې تل درد نه وي، ځینې وخت ارام وي.هغه لحظه چې ته له هر چا لېرې خو له ځان سره نږدې یې.

یوازیتوب انسان ته فکر ورکوي، احساسات یې ژوروي او زړه ته هغه خبرې ښيي چې د خلکو شور کې نه اورېدل کېدې،خو کله ناکله دا سکون دردناک شي، شپه اوږده شي، چوپتیا درباندې غږ وکړي او ته د یوه ملګري، یوه غږ، یوه تکیې تږي شې. یوازيتوب یو ازمېښت دی ځینې پکې پیاوړي کېږي ځینې ماتیږي، خو که زړه ژور شي او فکر روښانه یوازيتوب هم ښوونې ته بدلېږي. ځینې وخت له ټولو لېرې اوسئ، ترڅو خپل ځان ومومئ.

دا ممکنه ده، چې ته خواږه درواغ ووایي، منافقت وکړې او لس کسان خوشاله کړې؛ خو له دې دا غوره ده، چې ترخه رښتیا او حقیقت ووایې، اته کسان در څخه خوابدي شي او پاتې دوه کسان فکر کولو ته اړ کړې.

په ژوند کې تر ټولو ژور زخمونه تل هغو خلکو ته رسېږي چې رښتیني وي. هغوی چې له زړه ژوند کوي، په اخلاص مینه کوي او له هر ډول ریا او دوکې پرته اړیکې پالې.

دا خلک کمزوري نه وي، یوازې زړونه یې پاک وي، له همدې امله د نړۍ سختۍ تر نورو ډېرې احساسوي.

خو دا مه هېروئ، همدا رښتینولي په پای کې دوی له عادي خلکو څخه لوړوي، ځکه ازموینې رښتیني خلک نه ماتوي، بلکې لا یې ځلانده او پیاوړي کوي.

ارواپوه او فیلسوف کارل ګوستاو یونګ وایي:

‏تر هغو چې یو ډله خلک مطلق خیر په ځان کې ویني او مطلق شر په بل کې ګوري، واقعي ثبات نه شي راتلی.

‏کله چې څوک نورو ته ښکنځلي کوي، فحش وایي هغه د همدې ویناوال په لاشعور کې شته بدي ده چې ظاهرا دې ښه انسان معلومیږي اما په باطن کې ښه نه دی او د دې پرځای چې نور ښکنځي ځان باید له دې داخلي زهرو پاک کړي.

#کارل_ګوستاو

ته فکر کوې چې یو انسان دې ښه پېژندلی

خو حقیقت دا دی چې ته یوازې هغه برخه پېژنې چې هغه یې درته اجازه درکړې.

ځینې خلک خپل اصلي احساسات د چوپتیا تر شا پټوي.

ځینې خپل کمزوري د غرور په جامه کې پټوي.

او ځینې خپل درد په موسکا بدلوي ترڅو څوک یې پوښتنه ونه کړي.

خو د انسان پټ شخصیت هغه وخت راڅرګندېږي چې

یوازې پاتې شي

هیڅوک یې ونه ګوري او د خپل فکر له شور سره مخامخ شي.

انسانان کتابونه نه دي چې په څو پاڼو یې وپېژنې

هغوی رازونه دي چې کلونه ورسره تېرېږي خو لا هم بشپړ نه لوستل کېږي. 🖤

ع—د