همهچیز دربارهی شپش سر (Pediculosis Capitis)
نحوه انتقال:
راه اصلی: تماس مستقیم سر با سر فرد آلوده راه ثانویه (مورد بحث): انتقال از طریق وسایل بیجان (شانه، حوله، سشوار) - شواهد آزمایشگاهی وجود دارد، اما مطالعات میدانی اهمیت کمی نشان میدهند.
شپش نمیتواند بپرد یا پرواز کند! از حیوانات خانگی به عنوان ناقل استفاده نمیکند! بقا خارج از میزبان: شپش بالغ تا ۵۵ ساعت بدون تغذیه زنده میماند! تظاهرات بالینی: خارش (Pruritus): واکنش آلرژیک به بزاق مترشحه شپش در حین تغذیه در اولین آلودگی، شروع خارش ممکن است ۴ تا ۶ هفته به تأخیر بیفتد یافتههای فیزیکی:-مشاهده شپش و نیتهای زنده
-خراشیدگیهای پوست سر، گردن و ناحیه پشت گوش
-عفونت ثانویه استافیلوکوکی (گاهی) با بزرگشدن غدد لنفاوی گردنی
تشخیص: شانه زدن موی خیس (Wet combing) - حساسیت: ۹۱٪
-نحوه انجام: استفاده از نرمکننده مو، شانه زدن از بالای سر تا انتها؛ بررسی شانه پس از هر بار
بازرسی چشمی-حساسیت: ۲۹٪
-نحوه: مشاهده مستقیم شپش زنده
نیتها (پوسته تخم خالی): راحتتر از شپش زنده یافت میشوند؛ محکم به ساقه مو چسبیدهاند (متمایز سازی شپش از شوره و hair cast) درموسکوپی یا میکروسکوپ نوری: برای تأیید نیت استفاده میشود لامپ وود (Wood's lamp): نیتها به رنگ آبی کمرنگ فلورسانس میدهند معیارهای آلودگی فعال نیتهای در فاصله ۶.۵ میلیمتری (¼ اینچ) از پوست سر: نشاندهنده آلودگی فعال نیتهای تنها با فاصله بیشتر از ۶.۵ میلیمتر از پوست سر: به احتمال زیاد غیرقابل بقا هستند و آلودگی غیرفعال تشخیص افتراقی🔹کست مو (hair cast): غلافهای لولهای کراتینی به رنگ سفید-زرد به طول ۲-۷ میلیمتر که دور ساقه مو را میگیرند
تمایز: به راحتی روی ساقه مو میلغزند؛ همراه با درماتیت سبورئیک یا پسوریازیس پیهدرای سفید (White piedra): کنکرسیونهای نرم سفید تا بژ با چسبندگی سست؛ ناشی از Trichosporon species تمایز: آزمایش KOH عناصر قارچی را نشان میدهد؛ بیشتر صورت، زیربغل و ناحیه تناسلی را درگیر میکند تا پوست سر پیهدرای سیاه (Black piedra): گرههای سخت قهوهای تا سیاه با چسبندگی محکم؛ ناشی از Piedraia hortae تمایز: آزمایش KOH عناصر قارچی را نشان میدهد؛ موهای سر و صورت را درگیر میکند.
درماتیت سبورئیک/آتوپیک: خارش پوست سر بدون نیت یا شپش تمایز: عدم وجود نیت یا شپش زنده درمان
نکات کلی تأیید آلودگی فعال قبل از درمان (مشاهده شپش زنده)-نیت تنها (به ویژه در فاصله >۶.۵ میلیمتر از پوست سر) = معمولاً نیازی به درمان نیست
درمانهای موضعی را روی موی خشک اعمال کنید آبکشی در سینک ظرفشویی (نه دوش یا وان) برای محدود کردن تماس پوستی از آب ولرم استفاده کنید (نه داغ) برای کاهش اتساع عروق و جذب سیستمیک تا ۲۴-۴۸ ساعت پس از درمان شامپو نزنید تکرار معمولاً در روز ۹ یا ۱۰ موارد مقاوم به درمانعلت:
عدم پایبندی به رژیم درمانی مصرف نادرست (پوشش ناکافی، مدت زمان کوتاه) آلودگی مجدد از افراد درماننشده مقاومت به درمانهای موضعی (به ویژه پیرتروئیدها)راه حل:
مصرف صحیح و پایبندی به درمان جلوگیری از آلودگی مجدد (درمان اعضای خانواده) تغییر به درمان موضعی جایگزین که با مقاومت موضعی همراه نیست در صورت ادامه شکست درمان موضعی، آیورمکتین خوراکی در نظر گرفته شود مدیریت محیط و افراد در معرض آلودگی اجتناب از تماس مستقیم سر بررسی افراد در تماس نزدیک برای آلودگی برای افراد با محل خواب مشترک: درمان پیشگیرانه توصیه میشود تمیزکاری محیط (بعلت بقای ≤۴۸ ساعت شپش در خارج از میزبان) وسایل مراقبت از مو، لباس، ملحفه را با آب داغ (بالای۵۴.۴ درجه سانتی گراد) بشویید و در چرخه خشککن با حرارت بالا خشک کنید وسایلی که قابل شستشو نیستند: خشکشویی یا به مدت ۲ هفته در کیسه پلاستیکی دربسته قرار دهید جاروبرقی مبلمان و فرش (خطر انتقال کم است) نیازی به اسپری محیط خانه با شپشکش نیست🔸رفرنس: آپتودیت
آکادمی توسعهی مهارتهای فردی و بالینی فارمالید
Instagram
Telegram
Bale
