• از جورابهایی استفاده کنید که رطوبت را از پوست دور میکنند.
• از پوشیدن طولانیمدت کفشهای بسته و غیرقابلتنفس پرهیز کنید.
• در صورت نیاز از پودرهای خشککننده پا استفاده کنید.
• داخل کفش از پودر ضدقارچ استفاده کنید.
• تعریق بیشازحد پا را درمان کنید.
• در رختکنها با پای برهنه راه نروید.
در صورت خیسخوردگی قابل توجه پوست، قراردادن گاز یا پنبه بین انگشتان میتواند به کاهش رطوبت کمک کند.
در فرمهای دارای وزیکول یا ماسراسیون قابل توجه، پانسمان مرطوب با یکی از محلولهای زیر میتواند کمککننده باشد:
• آلومینیوم استات ۱٪
• آلومینیوم ساباستات ۵٪
پانسمان بهمدت ۲۰ دقیقه و روزی دو تا سه بار استفاده میشود.
در فرم موکاسینی و دارای پوستههای ضخیم، افزودن یک کراتولیتیک موضعی مانند سالیسیلیکاسید میتواند رفع پوستهها را تسریع کند؛ اما برای درمان موفق عفونت ضروری نیست.
مصرف اشتباه کورتیکواستروئید موضعی میتواند ععونت قارچی را تشدید و ظاهر ضایعه را تغییر دهد؛ بهطوریکه تشخیص دشوارتر شود. به این وضعیت «تینیا اینکوگنیتا» گفته میشود.
استفاده روتین از ترکیبات ضدقارچ همراه کورتون متوسط یا قوی، مانند کلوتریمازول–بتامتازون، توصیه نمیشود؛ زیرا کورتون برای درمان عفونت ضروری نیست و خطر نازکشدن پوست و شکست درمان را افزایش میدهد.
فقط در ضایعات بسیار التهابی و همراه با خارش شدید ممکن است یک کورتیکواستروئید موضعی ضعیف، بهصورت کوتاهمدت و همراه با ضدقارچ، در نظر گرفته شود.
• آیا دارو منظم و برای مدت کافی مصرف شده است؟
• آیا درمان با برطرفشدن ظاهری پوستهها زودتر قطع شده است؟
• آیا تشخیص اولیه صحیح بوده است؟
• آیا احتمال ابتلای مجدد وجود دارد؟
• آیا قارچ ناخن، دست یا کشاله ران نیز وجود دارد؟
• آیا بیمار دچار نقص ایمنی است؟
• آیا احتمال مقاومت قارچی مطرح است؟
• فرسایش قابل توجه یا ایجاد زخم
• درد یا بوی نامطبوع ناحیه درگیر
• احتمال عفونت باکتریایی ثانویه
• بیماری گسترده یا مقاوم به درمان موضعی
• درگیری ناخنها
• ابتلا در فرد دچار نقص ایمنی
• ضایعه غیرمعمول در کودک پیش از بلوغ
• نیاز احتمالی به درمان خوراکی
• نامطمئنبودن تشخیص


