Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

دربارهٔ روانکاوی: post #355 — TG.ME

دربارهٔ روانکاوی@OnPsychoanalysis · 1.2K subscribers Open in TelegramOpen

t.me/OnPsychoanalysis/355

September 14, 2025 853 1

More from this channel

دربارهٔ درس‌گفتارهایِ مقدماتیِ «تبارشناسی رویکرد روابط اُبژه‌ای» روان‌کاوی به‌مثابهٔ یک نظریهٔ کلی، چنان‌که اُتو کرنبرگ یادآور می‌شود، در بنیاد خود، نظریه‌ای پیرامون روابط اُبژه‌ای‌ است. تلاشی برای فهم این‌که چگونه پیوندهای آغازین آدمی با دیگری، پایه‌های ساختاری منش و سرنوشت روانی او را رقم می‌زنند. تاریخ تطور رویکرد روابط اُبژه‌ای از همان بارقه‌های نخستین، صحنهٔ منازعه و کشمکش میان نیروهای نظری، اجتماعی و بالینی مختلف بوده است: از فروید و روی‌گردانی او از تروما به‌نفع سائق‌های غریزی گرفته تا کلاین و فربرن که رابطه با اُبژه را در قلب تکوین ساختار درون‌روانی بشر جای دادند، و متعاقب آن‌ها روانکاوانی همچون وینیکات، بیون، کرنبرگ و متفکران متأخر که این چشم‌انداز را بسط دادند، همه به‌نوعی در نگارش تاریخ پرمسئلهٔ این رویکرد نقش داشته‌اند. درس‌گفتارهای مقدماتی «تبارشناسی رویکرد روابط اُبژه‌ای» پروژه‌ای‌ست برای بازخوانی این میراث غنی و پر فراز و نشیب، در متن شرایط تاریخی و فرهنگی وازعان و کاربران آن. این درس‌گفتارها، تلاش خواهند کرد پنجره‌ای رو به چشم‌انداز وسیع این رویکرد بگشایند به این امید که در عین واکاوی و فهم مفاهیم و مصادیق آن، امکان‌هایی برای به پرسش کشیدن شکاف‌های موجود در آن نیز فراهم آورد. این درس‌گفتارها سه مرحلهٔ تاریخی در این رویکرد را پیش خواهند کشید که مدرس این درس‌گفتارها آن‌ها را به صورت انتزاعی به سه‌دورهٔ «تکوین»، «تطور» و «استقرار» تقسیم‌بندی کرده است. درس‌گفتارهایی که با تکیه بر متون متقدم، میانه و متأخر، مروری خواهند داشت به آنچه رویکرد روابط اُبژه‌ای از سر گذرانده است؛ ‌از جستجو در تبار «روابط اُبژه‌ای» گرفته تا فراز و نشیب‌های مفاهیم پایه‌ای و سازمان‌های روان. از تکنیک‌های بالینی ابتدایی تا جرح و تعدیل‌هایی که مختصات زندگی معاصر بر پیکرهٔ این رویکرد بر جا گذاشته است. از این رو، این درس‌گفتارها صرفاً سلسله بحث‌های نظری نیستند؛ بلکه تلاشی در جهت صورت‌بندی و تعمق پیرامون تولد، بقا، استحاله و اضمحلال سوژهٔ بشری از منظر روانکاویِ منبعث از رویکرد روابط اُبژه‌ای هستند. این دوره برای آنهایی‌ست که به جای گردآوری عناوین، درگیر پرسش‌های بنیادین‌اند؛ برای آنها که روان‌کاوی را چیزی فراتر از مجموعه‌ای از تکنیک‌ها درک می‌کنند، آنها که مایل‌اند در این سؤال بنیادین غور کنند که انسان در پیوند با اُبژه‌هایش چگونه ساخته می‌شود و چگونه دست از آن‌ها می‌شوید و از آنها می‌گسلد. این درس‌گفتارها برای آنهایی‌ست که مایلند میلِ نظری را با تأمل تاریخی پیوند دهند؛ برای آنان که می‌دانند هیچ دستگاه نظری و مفهومی در روان‌کاوی عاری از ‌پیش‌فرض‌های تاریخی، اجتماعی و زبانی آن نیست. و در نهایت، فرض نگارنده این است که آن‌ها که در خود نشانه‌ای از این دغدغه‌ها بازشناسی می‌کنند، در مسیر این درس‌گفتارها چیزی از آن خود خواهند یافت. با احترام؛ مهدی میناخانی اطلاعات بیشتر دربارهٔ درس‌گفتارها را در صفحهٔ دوره در وب‌سایت گروه روانکاوی تداعی (از اینجا)‌می‌توانید مشاهده می‌کند. برای سؤال یا ثبت‌نام به پشتیبانی تداعی (@tadaeisupport) پیام دهید. 3.9K·Sep 14 وابستگی شدید به دیگران، دفاعی در برابر خصومت به آنهاست. عشق و خصومت، دو روی یک سکه‌اند. کسی که ما دوستش داریم و ما را به‌غایت کامیاب می‌کند، همانی است که گاه می‌تواند با نادیده گرفتن و پاسخ ندادن به نیازهای ما به مهرورزی، ما را عمیقاً ناکام بگذارد. این مهمترین تناقض رابطهٔ عاطفی است، ما خود را در موقعیتی حساس قرار می‌دهیم که «بهره‌مندی» و «آسیب‌پذیری» را تواَمان باهم دارد، به همان نسبت که می‌تواند ما را تسکین دهد، تحمل‌ناپذیرترین آشفتگی‌ها را هم برجای می‌گذارد. همین است که موجب می‌شود اُبژهٔ محبوبی که در زمان‌های کامیابی به او مهر می‌ورزیم، همانی باشد که در زمان‌های ناکامی از او منزجریم. از این رو، آن کسی که ما را ناکام می‌کند، در ذهن ما می‌تواند هدف شرورترین تهاجمات و تخاصمات قرار گیرد. هرچه نیاز و توجه ما به او بیشتر شود، خصم و رشک ما به او نیز بیشتر می‌شود، چراکه او چیزی دارد که ما برای ادامهٔ حیات عاطفی به آن نیازمندیم. هرچه تمنای ما به او فزونی می‌یابد، بیشتر مایل می‌شویم که او را تحت کنترل و تسلط خود درآوریم و امتناع او ممکن است ما را بیش از پیش حریص کند تا او را به انقیاد درآوریم و مالک ذهن او شویم. و گاه می‌ترسیم که این تخاصمات و آزارهایی که در ذهن و در ساحت خیال به محبوب‌مان روا می‌داریم، به‌واقع و در دنیای بیرونی نیز متوجه او گردد و او را از بین ببرد یا در کمترین حالت او را رنجیده و آزرده‌خاطر کند، که اگر این اتفاق بیافتد، ممکن است ما را طرد کند، یا از خیر ما بگذرد و دیگر دوست‌مان نداشته باشد. برای همین است که در یک معنا؛ وابستگی شدید به دیگری، همواره دفاعی در برابر خصومت به اوست. اضطراب ناهشیاری که ناشی از میل بالقوه ویرانگر ما نسبت به اُبژهٔ مطلوب است، ما را وادار می‌کند که همواره در تماسی پیوسته با او باشیم تا مطمئن شویم که نابودی رخ نداده است. ما سرسختانه به اُبژهٔ محبوب چنگ می‌اندازیم و به او می‌چسبیم تا همواره ردی از صدایش در گوش ما طنین‌انداز شود، گرمای تن‌اش را همواره روی پوست‌مان لمس کنیم، برق چشمانش همواره در دیدرس‌مان باشد. راهی می‌یابیم تا علی‌رغم نیتِ حل‌نشدهٔ ویرانگری، تماس با او را حفظ کنیم. چسبیدن به اُبژهٔ مطلوب در واقع تلاشی مذبوحانه است برای اطمینان از این که دیگری از خصومت‌های ذهنی ما جان سالم به در برده است. اطمینانی که استمرار رابطه و بقای اُبژهٔ محبوب را تضمین می‌کند. #عمومی نویسنده: مهدی میناخانی انتشار: گروه روانکاوی تداعی 1K·Aug 24 رواندرمانی در میانهٔ جنگ پیش‌درآمد آنچه در پی می‌آید، گزارشی از مشاهدات بالینی و تأملات نظری نگارنده در هفتهٔ نخست جنگ، و تلاشی برای ثبت «یک روایت» است که در آن عینیت جهان بیرونی به شکل قابل توجهی به جهان درون هجوم آورده و مرز میان درون و بیرون در آن به‌شکلی قابل توجه درهم‌شکسته است. درآمد آنچه مسلم است، جنگ، به انسجام معمول روانی بشر هجوم می‌برد و دستگاه روان را وادار می‌کند تا صورت‌بندی‌های سازشیِ تازه‌ای بر اساس وضعیت موجود ایجاد کند تا بتواند انسجامی تازه فراهم آورد، هرچند که به بهای بروز علائم باشد. فرض اولیه این است که این صورت‌بندی‌های سازشی جدید، ضعیف‌تر از صورت‌بندی‌های پیشین خواهد بود. یعنی تلاش روان و سازوکارهای ایگو و دستگاه‌های مرتبط بر این خواهد بود که کمی عقب‌نشینی کنند تا در وضعیتی مسلط‌تر با وضعیت موجود مواجه شوند. به زبان کلاینی، اگر دستگاه روان در یک موضع با ثبات افسرده‌وار به سر می‌برد، ناگزیر است دیالکتیک‌های رفت‌وبرگشتی که به موضع پارانوئید-اسکیزوئید دارد را با فراوانی بیشتری اعمال کند. یا اگر فرد در یک وضعیت بی‌ثبات افسرده‌وار است، ناگزیر به موضع پارانوئید-اسکیزوئید عقب‌نشینی کند تا با استفاده از مکانیزم‌های انشقاقی، اضطراب موجود را مدیریت کند تا از پس وضعیت بربیاید. تهاجم غافلگیرکننده‌ای که از سر گذراندیم، هم‌چون یورشِ ناگهانی سائقِ مرگ، ظرفیت ایگو برای حفظ حریم‌ها و تمایزات را فروریخت و در این بین مرزهای ایگو سست و ناتوان گردید. در یک هفتهٔ متعاقب آن، افراد مخلتف، تجارب روانشناختی متعددی را از سر گذراندند که در این‌جا مواردی که نگارنده در مقام یک رواندرمانگر از مراجعان مشاهده کرده است را توصیف کرده است. در راستای حفظ حریم افراد، تلاش بر این بوده که متن در سطح مفاهیم باقی بماند تا روایتی از مراجعی خاص را پوشش ندهد. با توجه به مشاهداتی که ذکر آن خواهد رفت، فرض بر این است که مهم‌ترین کارکرد رواندرمانگر در چنین شرایطی، کارکرد «دربرگیری» (containment) و «حمل» (holding) است. لیک خودِ درمانگر نیز درگیر همین منازعات است. بنابراین ظرفیت تحمل و دربرگیری درمانگر نیز ناگزیر محدود شده است. با پین کردن این ابزارهای اساسی «حمل» و «دربرگیری» به سردر تمام اعمال تکنیکی و بالینی، باقی ملاحظات بالینی مطرح شده در متن، به فراخور مسئلهٔ مدنظر بهینه شده است. حمله به تداوم بودن/ گسست در زمان تجربه‌ای که مراجعان پس از آغاز جنگ اخیر از «زمان» گزارش می‌کنند، اغلب دچار نوعی «گسست» است؛ گویی پیوستار رواییِ میان گذشته، اکنون و آینده قطع شده است. چنین گسستی را می‌توان با مفهوم «انجماد زمانی» تبیین کرد: تاریخچهٔ زندگی افراد، گویی جایی پشت درهای «جمعهٔ وحشت» منجمد شده است. این انجماد زمانی، جلوی پویایی‌های دستگاه روانی را سد کرده است و گویی قادر نیست به لحظهٔ اکنون آن‌ها نیروگذاری روانی کند. از رهگذر همین انجماد زمانی، تجربهٔ هولناک چند روز اول پس از آغاز جنگ، به تنها منبع و تنها مختصاتِ زمانی فرد بدل شده است. در چنین وضعیتی، تصوری که مراجعان از آینده دارند، گویی تصویری است که از شابلون همین تجارب محدود چندروزهٔ هراس‌آور روی آینده فرافکنده شده است. همزمان که تهدید بیرونی هر لحظه شدت پیدا می‌کند، دسترسی به اُبژه‌های انسجام‌بخش درونی نیز به‌واسطهٔ همین انجماد زمانی ضعیف‌تر می‌شود و فرد در «مغاک بی‌زمانی» فرو می‌افتد و تداوم هستی دچار اخلال می‌شود. یکی از ابزارهایی که درمانگر می‌تواند دربارهٔ انجماد زمان به کار گیرد، «تاریخ‌مند کردن» تجربهٔ کنونی مراجع است. تاریخ‌مند کردنْ به معنای بازگرداندن پویایی و حرکت به زمانِ روایی منجمد است. به بیان دیگر، درمانگر از طریق تاریخ‌مند کردن، به ایگوی مراجع کمک می‌کند تا ظرفیتِ «نمادسازی» را بازیابد، چه‌که نمادسازی در «گسست» عناصر روانی از هم فرومی‌پاشد و «پیوندیابی زمانی» می‌تواند بار دیگر امکان نمادسازی را ممکن سازد. درمانگر می‌تواند با احضار تجارب گذشته، یا وصل کردن اکنون به آینده با تکنیک‌هایی مثل متصل کردن جلسه کنونی به جلسهٔ بعدی در انتهای جلسه، گذشته را به اکنون، و اکنون را به آینده متصل کند. نویسنده: مهدی میناخانی چیزی که خواندید بخش‌هایی از این مقاله بود. متن کامل را اینجا بخوانید: https://tadaei.com/psychotherapy-amid-war 1.2K·Jun 22

اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام: @tadaeisupport 1.2K·Apr 20 👆 علیه رواندرمانی مصرفی یا چگونه «تراپی» می‌تواند فرایند «رواندرمانی» را مختل سازد؟ مهدی میناخانی (بخش دوم) با نگاهی تحلیلی، بخشی دیگر از این تغییر عناوین را می‌توان به‌واسطهٔ «فاصله»ای فهم کرد که چنین عناوینی در تجربهٔ شخصی ایجاد می‌کنند. تراپی با وجودی که ترجمهٔ «درمان» در زبان انگلیسی است ولی احتمالاً وقتی به گوش شهروند ایرانی می‌رسد دیگر آن بار روانی «درمان» را در خود ندارد. خاصه واژهٔ «رواندرمانی» که دهه‌ها حامل معانی ناخوشایند بوده است. در اصل، «مسائل روانشناختی» که بستر اصلی کار «رواندرمانی» است به‌ذات ناخوشایند هستند و رواندرمانگر متعهد این ناخوشایندی را به‌رسمیت می‌شناسد و آن را قاعدتاً وارد جلسات خواهد کرد. گریزی از این ناخوشایندی نیست. ولی موضوع این است که دلمشغولی با «تراپی» ممکن است مقتضیات متفاوتی را طلب کند. طرفه آنکه، مصرفی شدن شدن تراپی در سطوحی با روح رواندرمانی ناسازگار است. رواندرمانی بیش و پیش از هر چیزی جستجویی فردی، ماجراجویانه، در بسیاری اوقات ناخوشایند، آزاردهنده و تنش‌آور است و چنین فرایندی در دستورالعمل و وعده‌های هیچ محصولی نوشته نشده و تبلیغ نمی‌شود. هیچ اکانت پریمیومی به شما وعدهٔ دسترسی مادام‌العمر به «ماتمی» که در مواجهه با انباشت ناکافی از روابط اُبژه‌ایِ درونی‌شدهٔ کامیاب‌کننده تجربه می‌کنید نمی‌دهد. رواندرمانی در معنای حقیقی آن در قالب کمپین‌های مارکتینگی جا نمی‌گیرد. حال آنکه تراپی گویا قرار است نسخه‌ای «تعدیل‌شده» و «باحال» برای این تجربهٔ درهم‌شکننده باشد. این شکل از «تراپی» پتانسیل این را دارد که بیش از آنکه درگیر «تحلیل» باشد، دل‌مشغول «تزئین» شود. می‌تواند به‌جای مواجهه‌سازی، همدلی‌های مطبوع؛ به‌جای تأویل، نوازش‌هایی آشکارساز؛ و به‌جای جلساتی که چیزی را به خطر می‌اندازند، گفت‌وگوهایی حول و حوش «تأیید» به ارمغان آورد. می‌تواند تراپیستی محتاط بار بیاورد که نگران است مبادا با تأویل، «زخم تازه‌ای» باز کند. می‌تواند تراپیستی بار آورد که کارگزار «حفظ وضع موجود» است، و به زبان روانکاوانه، می‌تواند تبدیل به درمانگری شود که «مقاومت» را به‌مثابه درمان تعبیر می‌کند. بازنمود رسانه‌ای «تراپی» نیز واجد چنین عناصری است. در یکی از آثار متأخر، رواندرمانگر در جایگاه همراهی همدل با یک مجرم قرار می‌گیرد؛ شکلی از «همدلی منحرفانه» که در نهایت کارکرد سفیدشویی جرم را ایفا می‌کند. این بازنمایی، اگرچه مخدوش، اما به‌نحو آزاردهنده‌ای نزدیک به تجربه‌ای است که در سال‌های اخیر از «تراپی» به‌مثابه امر فرهنگی ساخته شده است: درمانگر، در مقام مفسر ناهشیار، جای خود را به چهره‌ای نمایشی و مهربان داده است. این «تراپیِ تزئین‌شده»، در عین حال که آن را خوشایندتر و جذاب‌تر کرده، آن را از خصلت‌ بنیادین‌اش تهی ساخته است: از مواجهه با رنج. و اکنون، ما با وضعیت متناقضی روبه‌رو هستیم: تمایل به تراپی در جامعه بیشتر شده، اما آن‌چه «تراپی» نامیده می‌شود، ضرورتاً «رواندرمانی» نیست. به‌زعم من، تراپی با ایجاد تصویر تحریف‌شده‌ای از ماهیت درمان، خود به مانعی بر سر راه تحقق رواندرمانی بدل شده است. مراجعانی وارد جلسات می‌شوند که در جست‌وجوی «درمان» نیستند، بلکه به دنبال «تراپی» هستند، در همان معنای رمانتیک و توریستیِ آن. این‌جاست که رواندرمانی، پیش از آن‌که آغاز شود، در معرض چالشی جدی قرار می‌گیرد. 1.6K·Apr 14

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/03/2026 · v0.2.0 · 18f3e01

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Similar channels

HamAva | هم‌آوا3.9K subscribers

گروه روانکاوی تداعی5.8K subscribers

مدرسه روان‌درمانی تحلیلی3.9K subscribers

روانکاوی و روانشناسی انتقادی2.3K subscribers

کانال مرکز روان تحلیلی ایرانیان اطلاعیه ها3.9K subscribers

روانکاوی کاربردی772 subscribers

Return to Freud (fa)5.8K subscribers

آکادمی رواندرمانی800 subscribers