افرادی که تا ۱۰۰ سالگی یا بیشتر زندگی میکنند، یعنی صدسالهها (Centenarians)، تنها حدود ۰٫۰۱ درصد جمعیت جهان را تشکیل میدهند. سالهاست دانشمندان تلاش میکنند بفهمند چه عواملی به این طول عمر استثنایی کمک میکنند و آیا این ویژگی به نسل بعد نیز منتقل میشود یا خیر.
در پژوهشی جدید، دانشمندان دادههای سه پژوهش طولی را بررسی کردند. این بررسی شامل بیش از ۲۳۰۰ فرزند افراد صدساله و بیش از ۱۷۰۰ فرد در گروه کنترل بود؛ یعنی افرادی که والدینشان طول عمر استثنایی نداشتند. هدف این بود که مشخص شود آیا فرزندان صدسالهها نیز از سلامت بهتر و طول عمر بیشتر برخوردارند و نقش ژنتیک در این موضوع چقدر است.
نتایج در هر سه گروه پژوهش بسیار مشابه بود. فرزندان افراد صدساله در مقایسه با گروه کنترل، خطر مرگ، بیماریهای قلبیعروقی و فشار خون بالا کمتری داشتند. خطر ابتلا به فشار خون بالا در آنها حدود ۳۲ درصد کمتر، خطر بیماریهای قلبیعروقی ۳۳ درصد کمتر و خطر مرگ ۴۲ درصد کمتر بود. در دو گروه نیز کاهش خطر سکته مغزی مشاهده شد.
این افراد نهتنها کمتر به برخی بیماریهای مرتبط با افزایش سن مبتلا میشدند، بلکه شروع بیماری نیز در سنین بالاتری رخ میداد. برای مثال، فشار خون بالا بهطور میانگین حدود پنج سال دیرتر و مرگ حدود سه سال دیرتر از گروه کنترل اتفاق افتاده بود.
با این حال، خطر ابتلا به سرطان در فرزندان صدسالهها بهطور معناداری کمتر نبود. پژوهشگران احتمال میدهند این افراد ممکن است در برابر پیامدهای سرطان مقاومت بیشتری داشته باشند، حتی اگر میزان بروز سرطان در آنها کاهش نیافته باشد.
نکته مهم این است که تفاوتها فقط با سبک زندگی توضیح داده نمیشوند. حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند رژیم غذایی، سطح تحصیلات، وضعیت اقتصادی و مصرف دخانیات، مزیت سلامتی فرزندان صدسالهها همچنان دیده شد.
بنابراین، یافتهها نشان میدهند طول عمر استثنایی تا حدی در خانوادهها تجمع دارد و احتمالا عوامل ژنتیکی و زیستی در آن نقش دارند. البته این به معنای تضمین عمر طولانی برای فرزندان افراد صدساله نیست؛ سبک زندگی سالم همچنان برای حفظ سلامت و افزایش طول عمر اهمیت زیادی دارد.
@Ofoghroydad
JAMAnetwork
