پژوهشی جدید از پژوهشگران Northwestern Medicine نشان میدهد شرایط اجتماعی و محیطی محل زندگی در اوایل بزرگسالی میتواند با سلامت قلب در میانسالی ارتباط داشته باشد.
این پژوهش بر اساس دادههای پژوهش طولانیمدت CARDIA انجام شد؛ پژوهشی که تغییرات سلامت قلب و عوامل موثر بر آن را در طول سالهای زندگی دنبال میکند.
پژوهشگران شاخص جدیدی برای سنجش تعیینکنندههای اجتماعی سلامت در محله طراحی کردند. این شاخص مجموعهای از عوامل مانند وضعیت اقتصادی ـ اجتماعی، دسترسی به مواد غذایی، امکان انجام فعالیت بدنی و میزان جرم و ناامنی محلی را در نظر میگیرد. سپس ارتباط این شرایط با کلسیفیکاسیون عروق کرونر (CAC) بررسی شد. تجمع کلسیم در دیواره عروق کرونر میتواند نشانهای اولیه از فرایند بیماری قلبی ـ عروقی باشد.
نتایج نشان داد افرادی که در اوایل بزرگسالی در محلههایی با شرایط اجتماعی نامطلوبتر زندگی کرده بودند، در سالهای بعد احتمال بیشتری برای ایجاد کلسیفیکاسیون عروق کرونر داشتند. این ارتباط حتی پس از درنظرگرفتن برخی عوامل فردی همچنان مشاهده شد و در شرکتکنندگان سیاهپوست قویتر از شرکتکنندگان سفیدپوست بود.
از دیدگاه علمی، اهمیت این یافته در آن است که سلامت قلب فقط به رفتارهای فردی مانند تغذیه، ورزش یا سیگار کشیدن محدود نمیشود؛ بلکه محیط اجتماعی و فیزیکی محل زندگی نیز میتواند در طول زمان با مسیر سلامت فرد ارتباط داشته باشد.
عواملی مانند دسترسی محدود به غذای سالم یا فضاهای مناسب برای فعالیت بدنی، ناامنی، فشارهای اقتصادی و شرایط اجتماعی نامطلوب ممکن است از مسیرهای مختلفی بر رفتار، استرس مزمن و در نهایت فرایندهای زیستی مرتبط با بیماری قلبی اثر بگذارند.
بااینحال، این پژوهش یک رابطه آماری را نشان میدهد و بهتنهایی ثابت نمیکند که زندگی در یک محله نامطلوب مستقیما باعث کلسیفیکاسیون عروق میشود. پژوهشگران اکنون قصد دارند بررسی کنند آیا همین عوامل با پیامدهایی مانند سکته قلبی و نارسایی قلبی نیز ارتباط دارند و آیا بهبود شرایط محله میتواند خطر بیماری قلبی را کاهش دهد.
@Ofoghroydadd
Nature Communications
