پس (اصول): ما مالکِ دارایی‌هایمان نیستیم. ثروت، جوانی، استعداد و… — محمد رضا رنجبر (۳) قرآن — TG.ME

پس (اصول):
ما مالکِ دارایی‌هایمان نیستیم. ثروت، جوانی، استعداد و موقعیت، همگی امانت‌هایی هستند که برای مدتی کوتاه به ما سپرده شده‌اند.
وقتی باور کنی مالکِ حقیقی تو نیستی، برای انباشتنِ مالِ دنیا دست‌وپایت را گم نمی‌کنی و حرص نمی‌زنی؛ چون می‌دانی همه‌چیز عاریتی است.
انسانی که می‌داند خودش، نَفَسش و تمام داشته‌هایش متعلق به دیگری است، هرگز به دارایی و مقامش فخر نمی‌فروشد.

مصداق‌ها:
وقتی می‌خواهی معامله‌ای کنی یا روی جنسی قیمت بگذاری، یادت باشد که تو تنها وکیل و امانت‌دارِ منابعِ خداوندی. پس احتکار، تقلب و گران‌فروشی، خیانت در این امانت‌داری است.
وقتی مالی را از دست می‌دهی یا عزیزی از کنارت می‌رود، بی‌تابیِ آزاردهنده نمی‌کنی؛ زیر لب می‌گویی مالِ خودش بود، مدتی دست من امانت بود و حالا پس گرفت.
شاخه درختی را بی‌دلیل نمی‌شکنی و آب را هدر نمی‌دهی؛ چون می‌دانی این طبیعت، مِلکِ طلقِ خداست و تو حقِ تخریبِ داراییِ او را نداری.

«قَدْ يَعْلَمُ مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ»
قَدْ يَعْلَمُ: به‌یقین می‌داند
مَا: آنچه را که
أَنْتُمْ: شما
عَلَيْهِ: بر آن هستید / در آن حالید

او فقط رفتارِ بیرونی‌ات را نمی‌بیند؛ او «حالت» و نیتِ پنهانت را می‌داند. می‌داند الان که لبخند می‌زنی، در دلت چه غوغایی است. مثل آفتابی که تا عمقِ جانِ یک دانه می‌داند.

پس (اصول):
زندگی با این آگاهیِ مدام که ما در محضرِ خالقی دانا هستیم؛ ترمزی قوی در برابرِ لغزش‌هاست.
وقتی بدانی او حالِ تو را می‌فهمد، از اینکه دیگران درکت نمی‌کنند غمگین نمی‌شوی.
تلاش برای پاک کردنِ دل از کینه‌ها و ریا را فراموش نمی‌کنیم؛ چون می‌دانیم او دقیقاً همان‌جای پنهان را تماشا می‌کند.

مصداق‌ها:
وقتی کسی خوبیِ تو را نادیده گرفت یا زخمی به دلت زد، نیازی به تأیید گرفتن از دیگران نداری. لبخند بزن و آرامش را در همین پیدا کن که خدایِ آگاه، از نیتِ پاکِ تو باخبر است.
وقتی در تاریکیِ شب دستِ نیازمندی را می‌گیری و هیچ‌کس نمی‌بیند، دلگرمی به نگاهِ او برای ثبتِ این زیبایی کافی است.
قبل از اینکه فکرِ بدی به زبان بیاید یا عملی شود، در همان ذهن مهارش می‌کنی؛ چون می‌دانی او حتی صدایِ افکارِ تو را می‌شنود.

«وَيَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا»
وَيَوْمَ: و روزی که
يُرْجَعُونَ: بازگردانده می‌شوند
إِلَيْهِ: به‌سوی او
فَيُنَبِّئُهُمْ: پس موبه‌مو آگاهشان می‌کند
بِمَا: به آنچه
عَمِلُوا: انجام دادند

این دنیا هرچقدر هم شلوغ باشد، بالاخره یک روز تمام می‌شود و ما به سوی خدا برمی‌گردیم؛ آن روز دیگر چیزی پشت پرده نمی‌ماند. نه خوبی‌ها گم می‌شوند، نه بدی‌ها؛ هرچه امروز می‌کاریم، فردا خودمان با نتیجه‌اش روبه‌رو می‌شویم.
پس حواسمان باشد داریم برای چه روزی پرونده می‌سازیم؛ روزی که خودِ اعمالمان را پیش چشممان می‌گذارند.
و ما هستیم و همین اعمال.
و ما در گرو و گرفتار همین اعمالیم.
ما با اعمال خودمان طرفیم و نه با خدا و این خیلی مهم است.
چقدر مفت حرف می‌زنن اون‌هایی که از رحمانیت خدا، غفاریت خدا، گذشت و اغماض خدا در قیامت صحبت می‌کنند، و با همین وعده‌های پوچ و عبث آدم‌ها رو ترغیب و تشویق به گناه می‌کنند جسور و گستاخ می‌کنند.
که آره خداوند بخشنده است خداوند مهربان است خداوند کریم است...
بله هست به حکم آیات قرآن هست ولی همه این‌ها فقط و فقط در دنیاست.
در دنیا خداوند غفار است در دنیا خداوند ستار است در دنیا خداوند تواب و توبه پذیر است در دنیا خداوند مهربان است،
September 7, 2026 72