آقایی رو میشناختم به اسم «افکاری» که مجری تلویزیون مشهد بود که یکیدوبار با هم برنامه رفتیم. همیشه با خودم فکر میکردم و یه بارم به خودش گفتم که فامیل شما افکاریه یا «افگاری»؟ اگه افکاری باشه فامیل دور از ذهنیه. افکار جمع فکره و جمعهای مشابه اون توی عربی زیاده. مثل اجسام و اجرام که جمع جسم و جرمن. توی فامیلای فارسی یای آخر فامیلو -که بهش میگن یای نسبت- به کلمه مفرد میچسبونن. مثلا «فکری» یا «حلمی». اما فامیلی نشنیدم که یای نسبت رو به جمع «اَفعال» توی عربی اضافه کنه. پس فامیل این دوست عزیزمون به احتمال زیاد افگاریه. «افگار» یه کلمه مفرد فارسیه. شنیدین میگن «فرّ ایزدی» یا «فرّهی ایزدی» ؟ فَرِه (Fareh) به معنی ابهت، احتشام و عظمته. دقیقتر و تاریخیتر اگه بخوایم بگیم «فَرِه» در باور زرتشت نگاه ویژه خداوند به به یک شخص و خانوادهاس که به اونا مشروعیت سلطنت میده. کلمه فَگار (Fagaar) -در تلفظی دیگر افگار- از نظر معنایی دقیقا نقطه مقابل فرهه. یعنی نگاه منفی الهی، نحوست تقدیر یک شخص و زخمخوردگی اون از بیتفاوتی خالقش. حکیم فردوسی بیتی داره که معنا رو دقیق میرسونه:
پریشان شده نامور شهریار
پریشان و غمگین ، دل و جان فگار
https://t.me/moraje_e
Telegram
مراجعه
احوال
افکار
اشعار
مجتبی فدایی
@mimfe1

October 29, 2025 659 1