.
شاید براتون سوال بشه که پس مجاهدین و فداییان چی؟ اونا که تو تجربه انقلاب ما خیلی پیشتر از لحظه انقلاب نافرمانی مدنی سخت (مبارزه مسلحانه) رو شروع کردن و به ظاهر موفق هم بودن؟
باید عرض کنم خدمتتون به عنوان کسی که رو تاریخ مجاهدین ادعا دارم، حاضرم با دلیل اثبات کنم که مبارزههای مسلحانه گروههای اسلامگرا و غیر اسلامگرای قبل از انقلاب نه تنها کمکی به تسریع انقلاب نکرد، بلکه شرایط رو پیچیدهتر هم کرد و بسیار باعث اتلاف نیروهای خودش شد.¹ دکتر خالقی از قول اگر اشتباه نکنم بهمن بازرگانی برای ما میگفت «ما (مجاهدین) یکی از علتهای اصلی اختناق سالهای منتهی به انقلاب بودیم.» عملیاتهای مسلحانه به ظاهر کنش اوانگاردیه ولی در مقابل یه حکومت مقتدر و مستقر، تنها به پلیسیتر شدن فضا منجر میشه.
تو یه مقایسه ساده «مسئله ژینا» رو با ایام بعد از دی ۴۰۴ مقایسه کنید. تو ۴۰۱ با اینکه درگیری هم پیش اومد، ولی اصل حرکت مردمی بود و در نهایت امروز با چرخیدن تو شهر میبینیم که ج.ا شکست خورده. اما بعد از دی فقط فضا پلیسی شد بدون اینکه معترضان حتی افق تغییری داشته باشند.
.
1. ارجاع به ضربه ۵۱ که یکدور کامل سران مجاهدین و فداییان دستگیر و همه از دم اعدام شدند. در ادامه هم پیوسته ضربه میخوردن و تشکیلات برای در امان موندن مجبور بود که دائما پروتکلهای مراقبتی رو سخت کنه و نیروهاش رو ایزولهتر.
.
August 9, 2026 400 1
