Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

مَد: پست #1 — TG.ME

مَد@madsigns · 639 subscribers Open in TelegramOpen

[media without text]

t.me/madsigns/1

July 8, 2021

More from this channel

[media post] 445·Jul 29 از قربانیان صبرا و شتیلا تا قتل عام سربرنیتسا نسخۀ بوسنیایی شهیدان خدایی مائده ایمانی کانون زنان ایرانی شهیدان ای محبوبان، کجایید شما این قطعه را نخستین بار روی مجموعه‌ای از عکس‌های قربانیان سربرنیتسا در صفحۀ تاریخ بوسنی در اینستاگرام دیدم. تازگی‌ها، ۱۱ جولای، سالگرد آن جنایت هولناک بود: عکس‌هایی از پسربچه‌های شاد خندان، ورق بعدی، عکس‌هایی از مادران گریان، ورق بعدی، عکس‌هایی از ردیف تابوت‌ها، ورق بعدی، عکسی از یک دشت سبز با ردیف‌های متوالی ستون‌های سپید یادبود. و روی این تصاویر سطری از این آهنگ پخش می‌شد که معنایش را نمی‌دانستم اما ملودی‌اش به طرز مبهمی برایم آشنا بود و کلمۀ «شهید» را هم به دشواری در آن میان می‌شنیدم. آن قدر سربه‌سر گوگل گذاشتم تا بالاخره فایل صوتی و متن ترانه را پیدا کردم: قطعۀ Šehidi -که برخلاف شهود اولیۀ من، معنایش «شهید من» نیست، «شهیدان» است- از خواننده و قاری قرآن بوسنیایی، حافظ عزیز علیلی. قطعۀ کامل را که گوش کردم دلیل احساس آشنایی را دانستم: این قطعه را با الهام از «شهیدان خدایی» ساخته‌اند. با این حال، این قطعه صرفا نسخۀ بوسنیایی شهیدان خدایی نیست؛ چه در ملودی و چه در شعر، حال و هوای خودش را دارد. اگر «شهیدان خدایی» فضایی از عظمت و جلال شهیدان می‌آفریند و از عزم بزرگشان و جایگاه رفیع عارفانه‌شان می‌گوید، قطعۀ بوسنیایی بیشتر غربت و مظلومیت را برجسته می‌کند: حولۀ گلدوزی‌شده و ابریقی که کنار چشمه جا مانده، شاهدی بر آخرین لحظات پسر روستایی جوانی که رفته سر و صورتی صفا بدهد ولی ربوده شده و به مسلخ برده‌شده؛ قالیچه‌های سبز خالی، ردپاهایی روی غبار خاک، و گل‌های درو شدۀ باغچه. این قطعه لحن و تصاویر یک مرثیۀ خانگی مادرانه را دارد. اگر اولین توصیف و قرینۀ شهیدان در قطعۀ ایرانی «بلاجویان دشت کربلایی است»، اولین توصیف قطعۀ بوسنیایی «محبوبان» است؛ ای کسانی که دوست‌تان داشتیم، در گهواره‌ها تاب‌تان دادیم، پارۀ تن‌مان بودید و از میان آغوش‌مان بیرون کشیده شدید و کشان‌کشان در حلقوم سیاه مرگ افکنده شدید… از دیشب تا به حال با این قطعه خیلی گریسته‌ام. مرا می‌برد به کودکی‌ام که کتاب داستانی داشتم دربارۀ کودکان بوسنی. مرا می‌برد به نوجوانی‌ام که از اینترنت کند و سکه‌ای آن سال‌ها استفاده می‌کردم تا تاریخ قتل‌عام‌ها را، مثل زخمی که می‌خارد هی ناخن بزنم و هی بکاوم و ساعت‌ها برایش گریه کنم: قتل عام ارامنه در جنگ جهانی اول، قتل عام صبرا و شتیلا، قتل عام سربرنیتسا. انگار که هر کدام از این فجایع، سرگذشت شخصی من بوده‌اند؛ انگار که من روحی گریخته از یک قتل عام بزرگ تاریخی‌ام که گذشته‌اش را از یاد برده و تازه دارد به یاد می‌آورد. احساسی که همین حالا هم دارم و نمی‌توانم توضیحش بدهم. حالا که از قتل عام سربرنیتسا و قربانیان مظلومش یاد کردم، دلم می‌خواهد یک واقعیت تاریخی را هم اضافه کنم: در زمان وقوع این جنایت، نیروی حافظ صلح سازمان ملل (در این مورد، متشکل از سربازان هلندی) در منطقه حضور داشت و نه تنها اقدامی در ممانعت نکرد، بلکه (بنا به پذیرش رسمی و بعدی دولت هلند) در قتل حدود سیصد نفر از بیشتر از هشت هزار قربانی بوسنیایی نقش داشت؛ از طریق تحویل آن‌ها به سربازان صرب، در حالی که می‌دانست نتیجه چه خواهد بود… درست شبیه کشتار صبرا و شتیلا، جایی که نیروی حافظ صلح (متشکل از سربازان فرانسوی) عقب‌نشینی کرد تا به شبه‌نظامیان فالانژ امکان سلاخی زنان و کودکان و سالمندان بی‌دفاع را بدهد و صبح بعد از جنایت، برای جمع کردن اجساد و عکاسی از آن‌ها بازگشت… برای خواندن ادامه‌ی مطلب روی لینک زیر کلیک کنید: https://ir-women.com/22769 206·Jul 29 منتشر شد: روانشناسی رویابینی رویا دیدن همیشه در خانوادهٔ من اهمیت زیادی داشت. مثلا رویا می‌دیدیم و برای پدربزرگم (یا بعدها، دایی‌م) تعریف می‌کردیم و او تعبیر می‌کرد. رویای مردگان را دیدن اهمیت مضاعفی داشت و پیامی از جهان دیگر تلقی می‌شد. همیشه تصور می‌کردم وقتی ترجمهٔ کتاب «روانشناسی رویابینی» منتشر بشود، دربارهٔ این پیشینهٔ خانوادگی می‌نویسم و معانی‌ای که با خود دارد و علاقه‌ای که به سبب آن به روانشناسی و مردمشناسی رویابینی پیدا کرده‌ام. اما چه کنم که این خبر در حالی رسید که «نه لب گشایدم از گل، نه دل کشد به نبید». نقدا همین قدر بگویم که فکر می‌کنم رویابینی و شعر و جنون، سه دروازه به یک عالم بینابینی هستند؛ شاید بتوان اسمش را گذاشت عالم مادون زبان؛ جایی بین امر واقع و امر زبانی؛ جایی که زبان هست و نیست. و جذابیت آن‌ها از همین کیفیت بینابینی ناشی می‌شود. شاید بعدا رغبتی بود که بیشتر بنویسم. این کتاب، بر اساس جدیدترین یافته‌های روانشناسی علمی برای مخاطب عمومی نوشته شده. هدف آن است که مخاطب رشتهٔ رویاپژوهی را بشناسد و آنچه در این رشته از ماهیت و کارکرد رویابینی و ارتباط آن با سلامت روان می‌دانیم را دریابد. اما روانشناس و رواندرمانگر، به خصوص رواندرمانگر حوزهٔ تروما نیز در این کتاب سرنخ‌هایی برای پیگیری بیشتر پیدا می‌کند؛ از جمله با برخی رویکردهای متمرکز بر رویا برای درمان PTSD آشنا می‌شود. این کتاب را در همکاری نزدیک با رفیق شفیق بدل از خواهرم، روانشناس بسیاردان و انسان اخلاق‌محور، خانم راضیه امین، به فارسی ترجمه کردم. خوشا بر من. روانشناسی رویابینی نوشتهٔ جوزی مالینوفسکی ترجمهٔ مائده ایمانی ویراستار علمی: راضیه امین نشر لَنا و نشر قطره @madsigns 754·Jan 31

روانشناسی رویابینی نوشتهٔ جوزی مالینوفسکی ترجمهٔ مائده ایمانی ویراستار علمی: راضیه امین نشر لَنا و نشر قطره @madsigns 622·Jan 31 🌱 جریدگی نگاه کن که نگویی باران! باران! باران! که آسمان مشکوک است و ابرهای حامل فروردین مشکوک‌اند و دست‌های دعا مشکوک‌اند نگاه کن که نجویی غرور عمر دیگر خود را که بر مغاک فرود آمدی نگاه کن به گاهواره‌ات که کشتی شکستۀ اشباح است که ساحل بعید خودت را بهانه نگیری وداع کن فرشتگان همسفرت را که خوابگاه تو تنگ است کسی به گوش تو اینجا اذان نخواهد گفت پیاله پیش بیاور در این پیاله جهان را خواهی نوشید در این پیاله به پژواک گریه‌های خودت خواهی خندید رسول گمشده‌ای در پیاله‌ات اگر افتاد سنگش خواهی زد همین تویی و خودت به هم‌پیالگی هیکل غبار میندیش که مرده‌ای است تکیه بر اوهام خویش و موریانه‌ها به غلط فکر می‌کنند عصای معجزه‌ای با او هست و نام بایدت کز آشیانۀ کرکس خواهی جست -نگاه کن که نام زنده نگیری که نیمه‌شب خفه‌ات خواهد کرد- و اسب بایدت که روی گردۀ طوفان خواهی راند و توشه‌ای که چرم دوزخیان است و گاه‌گاه اگر ستاره‌ای به زمین افتاد -به هر هزاره یکی- پنهان کن نگاه کن که نگویی مادر! مادر! مادر! که نام‌های مرا سایه‌های بیابان می‌بویند و ردپای مرا شب می‌چرخاند فصول منقلبی در پیش است بهار با یخبندان بهار با آتش من از حواشی کاغذ خواهم رفت نگاه کن که بر سطور نپایی و دیگر آنکه مرا یاد آری: زنی نفایس جانش پنهان در استخوان ٭ این دومی از دو قطعه‌ای است که در شمارهٔ ۳۵ مجلهٔ وزن دنیا منتشر شد و قصد داشتم پس از انتشار شمارهٔ ۳۶، روی کانال خودم بگذارم. سرودهٔ اسفند ۱۴۰۲ است و نامش را پس از انتشار در مجله تغییر دادم به اینی که حالا هست، یعنی «جریدگی». #ماهی_ایمانی #وزن_دنیا @kidria 723·Sep 22

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/05/2026 · v0.2.0 · 26a81aa

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Similar channels

واهمه‌!2.2K subscribers

از دلخوشی‌های کوچک867 subscribers

زنی در آغوش باد255 subscribers

رها مینویسم...283 subscribers

سیارهٔ گمشده؛1.1K subscribers

وَ ما اَدْراک...؟888 subscribers

از من!475 subscribers

برای خاطر حُسن‌یوسف‌ها1.3K subscribers