حسینِ حق
(بند 4 از یک ترکیب بند)
رفتند آن چنان که نتابد رکاب ها
گفتند آن سخن که نسنجد حسابها
انسان که نه، به نام ، مسلمان جماعتی
اوّل صف از صفوف مقدّس مآب ها ،
گقتند : مرتد است محبّت اگر نشد،
تسلیم کینه ، کشته شود با عذاب ها
گفتند : ناحقست نه حرّیّت است حق
باید مطیع بود به عالی جناب ها !
خواندند خطبه ها به منابر خطیر و خود
کردند خویش را به بشارت خطاب ها
راه ریا و رسم ریاست به هم تنید
گردید جهل های مقدّس صواب ها
کشتند آن کمال محبت که بی گمان
می خواست کینه حذف شود از کتاب ها
آری حسینِ حق به محبّت کمال بود
زیباترین زمینه در اوج جمال بود.
🏴@m_sehati🏴
