ڦاضے.

[media, no text]

اسماعیل هم طعم خیانت رفیق را چشید،هم برای همان رفاقت،جان داد؛ چه تلخ است قصه‌ی مردی که از دست دشمن نمرد،از دست رفیقی مرد که روزی جانش را برایش می‌گذاشت.

[media, no text]

این متا یه خاصیت داره،ناخالصی رو پاک می‌کنه،الکله دیگه ضد عفونی می‌کنه ولی بعضیا انقدر رو سیاهن که با الکل هم پاک نمیشن.

[media, no text]

بعضی هارو بهشون می‌گن گربه صفت،ولی اسم گربه واسشون زیاده،چرا؟تو به گربه غذا که میدی یه دمی تکون می‌ده یه میو میوئی می‌کنه،ولی بعضیارو دستتو تا آرنج هم عسل کنی بزاری تو دهنشون باز گاز می‌گیرن،حیف اسم سگ و گربه که بهشون بگی.

[media, no text]

ࢠݛۆنده‌‌ݷ‌ۿ؋تم؛ نیمه‌های شب است؛همه‌جا ساکت شده،اما انگار چیزی درون من هنوز دارد فریاد می‌زند. دردی افتاده وسط سینه‌ام،از همان دردهایی که نمی‌فهمی از کجا آمده‌اند؛ فقط می‌فهمی آرامت نمی‌گذارند. گاهی با خودم فکر می‌کنم یک از خدا بی‌خبری پایش را گذاشته روی قفسه‌ی سینه‌ام،فشار می‌دهد،فشار می‌دهد،آن‌قدر…

ࢠݛۆنده‌‌ݷ‌ݰشࢬ. بعضی حرف‌ها آدم را نمی‌کشند. فقط سال‌ها گوشه‌ای از آدم می‌نشینند و هر وقت شب می‌شود،یادشان می‌افتد که هنوز هستند. مثلاً همین الان. تنها نشسته‌ام؛ سیگار بین انگشت‌هایم مانده و لیوانی کنار دستم،که بیشتر از اینکه چیزی را از یادم ببرد،یادم می‌اندازد چقدر از خودم دور شده‌ام. دلم درد می‌کند…

دو چاپلین،در کنار هم؛ دو روایت از یک سکوت،با لبخندی که هرگز ساده نبود.

[media, no text]

دو روایت از یک لبخند؛

[media, no text]

ࢠݛۆنده‌‌ݷ‌ࢠݨݼࢬ. رفاقت،کلمه ای خنده دار و مزخرف است!. نه از آن مزخرف‌هایی که آدم می‌تواند یک روز جمع‌شان کند،بگذارد گوشه‌ای،و دیگر بهشان فکر نکند. از آن مزخرف‌هایی‌ست که می‌آیند وسط زندگی‌ات،برای خودشان جا باز می‌کنند،به ساعت‌های شبانه‌ات عادت می‌کنند،به خنده‌هایت،به سکوت‌هایت،به آن «هستم»های ساده‌ای…