گفتار امروز دربارهی فلسفهی زندگی لئوپاردی را با خواندنِ برگردان فارسی یکی از کلیدیترین شعرهای وی «به خود» (A se stesso) آغاز کردم:
به خود
جاکومو لئوپاردی
اکنون برای همیشه خواهی آرمید،
ای قلب خستهی من.
آخرین پندار مُرد؛
همان که میپنداشتم جاودانه است.
مرد. اکنون بهروشنی حس میکنم
که در ما، از آن پندارهای عزیز،
نه تنها امید،
که خودِ تمنّا نیز خاموش شده است.
برای همیشه بیارام.
بس بسیار تپیدی.
هیچ چیز ارزشِ این تپشهای تو را ندارد،
و زمین سزاوار آههای تو نیست.
زندگی تلخی است و ملال،
و هرگز چیزی جز این نیست؛
و جهان گِل و لای است.
اکنون آرام گیر.
برای آخرین بار نومید شو.
سرنوشت به نوعِ ما
چیزی جز مردن نبخشیده است.
از این پس خوار بشمار
خودت را،
طبیعت را،
آن قدرتِ زشت و هولناک را
که پنهان،
به زیان همگان فرمان میراند،
و پوچیِ بیکرانِ همهچیز را.
لینک برای متن اصلی شعر به زبان ایتالیائی و برگردان انگلیسی او
https://paralleltexts.blog/2016/07/25/a-se-stessoto-oneself-by-giacomo-leopardi/
@khalajich
parallel texts: words reflected
Giacomo Leopardi: A se stesso/To oneself
A se stesso Giacomo Leopardi Or poserai per sempre, stanco mio cor. Perì l’inganno estremo, ch’eterno mi credei. Perì. Ben sento, in noi di cari inganni, non che la speme, il deside…
August 31, 2026 1.2K 11
