عشق

قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

یه سیلی محکم بخوابون زیر گوشت و بگو

برای خودت زندگی کن
به داد خودت برس
تو فقط یه بار زندگی میکنی
پاشو یه تکونی به خودت بده
زمان و وقتتو هیچ و پوچ نکن

پ.ن:
از زندگی انتظار نداشته باش همیشه با تو مهربان باشد؛ از خودت بخواه در سختی‌ها، انسان بمانی.»
دنیا قرار نیست همیشه مطابق میل ما پیش برود.
آدم‌ها می‌روند، نقشه‌ها خراب می‌شوند، بعضی دعاها دیر جواب می‌گیرند و بعضی زخم‌ها تا مدت‌ها با آدم می‌مانند.
اما شاید اصلِ ماجرا همین‌جاست؛
آدم بودن فقط وقتی همه‌چیز خوب است هنر نیست.
هنر این است که وقتی شکست خوردی، سنگدل نشوی.
وقتی بی‌مهری دیدی، بی‌رحم نشوی.
وقتی دیر به خواسته‌ات رسیدی، ناامید نشوی.
و وقتی قدرت پیدا کردی، یادَت نرود روزی خودت هم محتاج محبت بودی.
زندگی شاید قرار نباشد آسان باشد؛
اما می‌تواند عمیق، شریف و معنا‌دار باشد.