خاطرم است اسفند سال ۹۹، در بند ۸ زندان اوین در بحث بر سر چگونگی برگزاری مراسم ختم و یادبود برادرم بهنام محجوبی، اعضای زندانی کانون نویسندگان به اتفاق، مخالف خواندن سرود ملی ایران در مراسم بودند، وقتی استدلال میشد که در هر جای جهان هم که باشی به احترام درگذشته، مراسم را مطابق عقاید وی برگزار میکنند و بهنام محجوبی مشخصا یک ایرانی وطن دوست بوده است، پاسخشان این بود که سرود ای ایران ایدوئولوژیک است و به جای آن یار دبستانی را بخوانیم و البته هیچ از این گفته خندهشان نمیگرفت. آخر ناسیونالیسم هم برای ایشان از شیشهی کبود مراجع تقلید مارکسیستشان تعریف میشد و چه میدانستند و میدانیم دوام تاریخی ایران و آگاهی ملی آن به چه معناست؟ که هرچه باشد ناسیونالیسم نیست، آخر پیش از آنکه این کلمه و مفهمومش در غرب درآمده باشد ملت ایران بود.
نفی و انکار ایران به مثابهی زمین زیر پا، مبنای کیستی و دلِ عالم سری دراز دارد اما این ایران بود که در برابر این دشنهها که از چپ و راست سوی او نشانه رفته بود ایستاد و جان به در برد، یونانیان، عربان، مغولان همه رفتند و ایران ماند چنانکه اکنون میبینیم هیچکدام از دشنه به دستان را نشانی نیست، با اصطلاحات مخدوش خودشان میگویم؛ نه دیگر از چپ انترناسیونالیستی خبری است و نه از راست امت اسلامی.
اما از اینها گذشته، آونگ را وقتی در یک سمت تا به انتها بکشی آن هنگام که رها بشود در میانه نخواهد ایستاد. مسئله اینجاست این آونگ رها شده آیا قرار است به انتهای سمت دیگرش برود؟
ایدهی ایران _ به عنوان جلوهی تاریخی وحدت در کثرت چنان که کوروش بنیان گذاری کرد و به تعبیر سهرودی؛ حکمت خسروانی که لب اللباب اندیشهی ایرانیست _ در تصوف خویش را بازشناخت و تنها میدان جاذبهای است که میتواند آونگ افراط و تفریط را از چرخهی واکنشها رها کند. برای این کارویژهی تاریخی با زبان طعن و تحقیر راه به جایی نخواهیم برد. لذا وقتی سخن از پاینده ایران میشود بدین معنی نیست که دیگران را از صفحهی روزگار محو کند، تاکید بر این نکته است که بایست در این آستانهی تاریخی راهی جست برای نوزایش اندیشهی ایرانی در دوران جدید.
عکس دوم هدیهای است که سال گذشته سوم اسفند ماه مادر بهنام محجوبی سر خاک پاک فرزندش به کسانی که آمده بودند هدیه داد.
عکس سوم تصویر بنری در اتوبان صدر است؛ همه عالم تن است و ایران دل. از منظری برخی این قبیل تبلیغات را سواستفاده از ایراندوستی مردم میدانند، اما از طرفی نشانهای بر این واقعیت است: برآمدن ایران.
عکس چهارم، گلستان هفتم است
#پاینده_ایران
February 20, 2026 628 4
