Channels

Top 100 Trending New

Categories

Crypto Gaming News Entertainment Music Sports Tech Gambling Bots and mini apps Finance Business Education Lifestyle Health Travel Auto Fashion Jobs Dating Deals and shopping

Stickers

Stickers Emoji Themes Wallpapers

Bots Gifts Tools

Currency

$ USD ₽ RUB € EUR ₴ UAH ₸ KZT ₺ TRY zł PLN ₪ ILS AED AED R$ BRL Rp IDR RM MYR ¥ JPY ₩ KRW CN¥ CNY

Theme

Português (Brasil)

Bahasa Indonesia

Беларуская

Українська

Channels Categories Stickers Bots Gifts Tools

Premium Wiki Glossary Legal

Notifications Settings Log in

Johnlock Heaven🪽👣: post #1702 — TG.ME

Johnlock Heaven🪽👣@johnlockheaven · 350 subscribers Open in TelegramOpen

[media without text]

t.me/johnlockheaven/1702

August 24, 2026 130

More from this channel

[media post] 45·Aug 31 جان هنوز هم بعد از این سالها پای لعنتی من گهگاهی تیر میکشه اما میدونم این درد و حتی بدتر از این قطعا حقمه. با همون حالت لنگان تلاش کردم از پله ها پایین بیام و از دیوار برای بالا نگه داشتن خودم استفاده کردم؛ هنوز آماده ی مقابله شدن با شرلوک رو نداشتم، نه بعد اینکه اون متوجه ی پوتینهام شده باشه.. با تردد در رو باز کردم، چهره ی شرلوک خنثی بود و روی مبل راحتیش نشسته بود. فنجون چای توی دستهاش بود و انگار منتظر بود که هر لحظه من پشت همین در ظاهر بشم. "امروز حالت چطوره؟" شرلوک با لحنی عادی گفت، اما من میدونم که معنی این لحن چی میتونه باشه. "دوباره پام.. اذیت میکنه." من هم سعی کردم همه چیز رو عادی جلوه بدم با اینکه میدونم هیچ چیزی در این لحظه طبیعی نیست و میتونستم صدای ضربان قلبم رو توی گوشهام بشنوم که شرلوک با چشمهایی باریک به ساقهای پام و مخصوصا قسمت پایین که معمولا باید پاهام رو توی کفشهام میکردم خیره شده بود؛ انگار که در تلاش برای استنتاج کردن سایز پاهام بود، که از این خیرگی به سختی بزاق دهنم رو قورت دادم و تقریبا نفس کشیدن برای من سخت شده بود. "خانم هادسون! لطفا برای دکتر واتسون قرص مسکن بیارید!" شرلوک ناگهان فریاد زد که من از این صدا از جایم پریدم، اما از طبقه ی پایین خانم هادسون متقابلا فریاد زد: "شرلوک! تو به اونجا نزدیکتری!" شرلوک چیزی نگفت و فقط پوزخند نامحسوسی روی صورتش نمایان شد و از چایش کمی نوشید، چون میدونست خانم هادسون خودش برای این کار بالا میاد؛ اما من سر جایم خشکم زده بود و نمیتونستم افکار شرلوک رو رمزگشایی کنم. بعد از چند دقیقه خانم هادسون وارد شد، با یه دست پوکه ی قرص و دست دیگه اش جفتی از پوتینهام رو گرفته بود که با این صحنه بار دیگه نفس کشیدن رو فراموش کردم. "بیا، جان." پوکه رو فورا از دستش قاپیدم و با دستهای لرزون یکی از قرصها رو بدون آب بلعیدم و فقط به پوتینهام توی دستش خیره شدم بودم. خانم هادسون با مهربونی پوتینها رو به من پس داد و از کنار من رد شد؛ ولی من انگار که پوستم به جسم داغی برخورد کرده جفت پوتینها از توی دستم سُر خوردن. "خودت دکتری و میدونی که نباید قرصی رو بدون آب بلعید!" به من گوشزد کرد و با لیوانی پر از آب به پیش من برگشت. "ممنون.. خانم هادسون.. شما قدیس هستین.." با حرفهای بریده بهش گفتم و یه جرعه ی بزرگ از آب بلعیدم. "نمیخواستم که خونه ام رو کثیف کنی پس برای همین داشتم تمیزشون.." با سرفه ای که کردم جمله ی خانم هادسون رو قطع کردم؛ باز هم شانس آوردم که شرلوک قبل از اون متوجه اش نشده بود اما با گفتن این اطلاعات جلوی هلمز همه چیز رو بدتر میکرد. "ممنون.. ممنون.." با حرکت سر از خانم هادسون تشکر کردم. با اضطراب نیم نگاهی به شرلوک انداختم و لبخندی از روی اجبار زدم تا اینکه شرلوک فنجونش رو دو دستی بالا آورد و گفت: "چای؟!" "آره باشه.." با اینحال یه جرعه ی دیگه از آب نوشیدم و به پوتینهام که جلوی پاهام روی زمین افتاده بودن خیره شدم. "جان.. بهتر نیست یکم بشینی تا اینکه خانم هادسون برات چای آماده کنه؟" "شرلوک! چند بار باید بگم که من خدمتکارتون نیستم!" اما با اینحال به سمت آشپزخونه قدم برداشت؛ شاید به خاطر حالی که الان دارم و حتی خودم هم میتونم تصور کنم که چند لحظه پیش رنگ از چهره ام پریده بود؛ احتمالا دلش برای من سوخته، با اینکه خودم خوب میدونم به تنها کسی که نباید دلسوزی بشه منم. قدمهام بهتر شده بودن و بالاخره تونستم خودم رو به مبل راحتی رو به روی شرلوک برسونم. خانم هادسون فنجون رو میان دوتا دستهام قرار داد و از روی همدردی روی شونه ام دستی کشید، از در خارج شد و من رو با شرلوک تنها گذاشت. "حالت بهتر بنظر میاد.. فکر کنم دارو خوب بهت اثر کرده." شرلوک زمزمه کرد و دوباره از چایش نوشید؛ منم تابع از اون جرعه ای نوشیدم و سری تکون دادم. "فکر کنم بدترین نسخه از من رو دیدی." به شوخی گفتم، که شرلوک پوزخندی به من تحویل داد و گفت: "آره.. ظاهرا از درد مثل گچ سفید شده بودی." برای تایید سری تکون دادم؛ بهتر از این بود که بدونه من در واقع وحشت زده بودم. "اما متاسفانه باید بگم که دیشب یه قتل رخ داده.. و ممکنه که به تو نیاز پیدا کنم اگه بتونی.." با شنیدن این جملات فنجون نیم راه به سمت لبهام متوقف شدن؛ میتونستم تردید رو از لحنی که استفاده کرد تشخیص بدم و چشمهاش به روی صورت من حرکت میکردن، انگار که سعی داشت متوجه بشه که شاید من برای اینکار آماده هستم.. #پارت_۷ 50·Aug 31

[media post] 70·Aug 30 صبح روز بعد شرلوک با صدای گوشیش از خواب پرید و خواست رد تماس کنه اما چشماش با دیدن اسم لستراد گرد شدن که سریع جواب داد و لستراد هم از پشت تلفن گفت:"شرلوک...دوباره قتلی رخ داده..دیشب..خودتو زود.."شرلوک حتی نذاشت جملشو تموم کنه.فقط سریع کتشو برداشت و از بیکر استریت بیرون زد. شرلوک با قدمهایی تند به دفتر رییس پلیس که لستراد باشه رسیدم و بدون حرف دیگه ای از اولین کسی که کنارم بود روزنامه ی روز رو کش رفتم. ؛سر تیتر اخبار قتل یک سرباز تحقیقات هنوز شروع نشده و گمان میرود این یک قتل سریالی خیلی جدی با قاتلی بدون نام و نشان باشد..؛ نگاهی سرسری به تمام متن خبر انداختم و روزنامه رو مچاله کرده و به سمت همون مرد پرت کردم."هی شرلوک باید سریع تر عمل کنیم!!"لستراد با ابرویی بالا انداخته و حالت حق به جانب این رو گفت و با گام هایی به سمت من اومد.'نه که خودش خیلی میتونست پرونده حل کنه،و هیچ کدومشم نمیورد زیر دست من!'کلافه دستی به موهام کشیدم اما الان وقت لجبازی نبود."جسد کجاست؟" "توی اتاق بغلی فقط بیشتر از ۵دقیقه نمیتونی اونجا باشی"حتی نذاشتم حرفش تموم شه که با سرعت خودمو به اتاق رسوندم و چشمم به اندرسون افتاد.'خب بهتر از این نمیشد!'نگاهی برزخی به اون کردم و مثل همیشه نادیدش گرفتم.به سمت جسد خم شدم. 'مردی در دهه ی ۴٠ زندگی،بدنی عضلانی و آفتاب سوخته که این سرباز بودنشو تایید میکنه و نشان از این داره که توی قسمت های جنوبی کشور به خدمت مشغول بوده..ضربه مستقیم به قلبش خورده شده و فقط جای یک گلوله ی رو سینش هست پس قاتل به شدت در استفاده از سلاح سرد مهارت داشته.حرف M......دوباره در شاهرگش..'به فکر فرو رفتم.این پرونده چیزی داره که من ازش سر در نمیارم!!سردرگم و کلافه سرمو بین دستام قرار دادم و باز به مغزم فشار اوردم تا اطلاعاتی که همیشه باعث حل پرونده ها میشدنو بهم بدن..اما نه انگار جواب نمیده...با عصبانیت فریادی زدم:"قتل ساعت چند اتفاق افتاده؟؟"سکوتی در اتاق حاکم شد اما یکی از مرد ها با من من گفت:"قربان قتل در حوالی ساعت ۲تا۳بامداد اتفاق افتاده." "شرلوک،چرا جان رو نیوردی؟میتونستیم از مهارت دکتر بودنش اینجا استفاده کنیم."لستراد این رو گفت.با شنیدن این حرف از جا پریدم و لعنتی به خودم فرستادم که چطور من از دیشب حال جانو نپرسیدم و سریع به سمت دستگیره ی در رفتم تا به سمت خونه برگردم و قبل بسته شدن در به لستراد گفتم:"این مفید ترین حرفی بود که تا به حال زدی!" جان چشمهامو باز کردم.بوی خیلی بدی توی دماغم پیچیده بود...بوی چی بود؟ بله بوی خون بود...دوباره یادم افتاد.'دیشب...دوباره...'چشمامو بهم فشار دادم بلکه از این کابوس بیرون بیام.'تا ابد قراره بوی خون کسایی که جونشونو گرفتم از زیر دماغم بیرون نرن...اما...اما فقط ۱۸نفر موندن..۱۸'کمی دلگرم شدم اما چیزی ناگهان باعث شد چشمام از حدقه در بیان... 'پوتینام...اونا خونی بودن..باید ببینم کجان'شتابزده از جا پاشدم و لنگ لنگان به سمت راهرو و جا کفشی رفتم.اما نبودن. پوتینام کجا میتونن باشن؟!!.. و صدای شرلوک که از طبقه ی پایین به سمت من میومد رو شنیدم.. #پارت_۶ 74·Aug 30 خب دوستان.... یکی ادیت مرتبط با فیکشنمون رو پیدا کرده یا زدههه🌚 🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡🫡 #ناشناس 134·Aug 26

An open web layer over public Telegram — search, stats and channel reading right in your browser, no account, no install.

Not affiliated with Telegram FZ-LLC; all data comes from public sources.

Catalog

Top channels Categories Countries Search

Content

Stickers Emoji Gifts Themes Wallpapers

Help

Tools Wiki Glossary Blockchain Safety Premium Advertisers Advertising

© 2026 TG.ME · G.Media network· Updated 09/01/2026 · v0.2.0 · c42b1d8

Privacy Terms DMCA & complaints Report a violation

Similar channels

" 𝖲𝖧𝖤𝖱𝖫𝖮𝖢𝖪 𝖳𝖧𝖱𝖤𝖠𝖣'𝖲312 subscribers

𝖢𝖺𝗌𝗍𝗅𝖾 𝖣𝗈𝗈𝗆 امام دووم (ع) '𝖣𝗈𝗈𝗆𝗌𝖽𝖺𝗒 𝖾𝗋𝖺' 🏳️‍⚧️334 subscribers

𝑴𝒐𝒓𝒊𝒂𝒓𝒕𝒚’𝒔 𝑾𝒓𝒊𝒕𝒆𝒓🖋️791 subscribers

𓏲ּ𝄢𝑪𝘶𝘮𝘮𝘺 𝒃𝘶𝘣𝘣𝘭𝘦 𝒇𝘢𝘳𝘵𝘴࣪ ִֶָ☾。69 subscribers

A third wheel113 subscribers

hannilock fanfic516 subscribers

🌈 Johnlock.IR146 subscribers

𝑫𝒐𝒓𝒐𝒕𝒉𝒚 𝒊𝒏 𝑴𝒊𝒅𝒅𝒍𝒆 𝑬𝒂𝒓𝒕𝒉991 subscribers