گرگ خاکسترے ‌ ‌‌ ‌ ‌‌ ‌

And if you're still breathing, you're the lucky ones
'Cause most of us are heaving through corrupted lungs

December 12, 1869

هرقدر دورتر می‌شوی، سایه‌اش بلندتر می‌شود و هرقدر بیشتر می‌گریزی، صدای قدم‌هایش را واضح‌تر می‌شنوی.

گاهی باید از خودت عبور کنی،
از تمام خاطراتی که هنوز در تو نفس می‌کشند،
از آدم‌هایی که رفته‌اند اما ردِ نگاهشان
هنوز گوشه‌ای از روحت جا مانده است.
من به آن در خیره مانده‌ام؛

نه چون دیگه نمی‌خواستش، چون می‌دونست موندنش بیشتر از رفتنش بهش آسیب می‌زنه.

فرمانده خودش رو از زندگی اون آدم کشید بیرون. خودش رو مجبور کرد بره، حتی وقتی تمام وجودش داد می‌زد بمون.

ولی یه تیکه از خودش همون‌جا جا موند؛ همون تیکه‌ای که هنوز از دور حواسش بهش بود، حالش رو می‌پایید و بی‌صدا مطمئن می‌شد که خوبه.

عجیب اینجاست که آدم گاهی برای نجات دادن یکی، خودش رو ازش می‌گیره.

فرمانده رفت که اون آدم بتونه راحت‌تر زندگی کنه؛ و خودش موند با عذاب دیدن همون زندگی، از دور.