☘️☘️☘️
Таслим...
Дунёларни ларзага солиб ҳайқириб туғилдинг.(Балки, бу бирингчи ва сўнгги ҳайқириғинг эди..) Қизли бўлганини билган отанг "ҳеее, онасини..." дедида, жаҳл билан бурилиб, кетмонини елкалаб даласига кетди. Қиз туққанига айбдор онайизоринг сани бағрига босганича лабининг чеккасига рўмолини босганча силкиниб-силкиниб унсиз йиғлаб қолаверди.
Ой-кунлар бир-бирини қувлаб ўтаверди. Унавердинг, ўсавердинг. Мактабда илм олишда сенга тенг келадигани йўқ эди. Истеъдодли эдинг. Орзуларинг осмон эди. Пойтахтда ўқишни истардинг. Бир куни чой устида отангга ўқимоқчи эканингни айтдинг. Хонтахта муштланди. Пиёладаги иссиқ чой деворга отилиб пиёла чил-чил синди. Шу пиёлага қўшилиб орзуларинг ҳам... Эртаси куни эрталаб онанг хонасидан юзи кўкариб чиқди. Билдингки, сен туфайли онангнинг яна бир туни заҳар заққумга тўлган. Айбдорлик ҳисси елкаларингни букди.(Бу елкалар қайтиб кўтарилмади...)
"Отангнинг қўли калта қизим, тошконда ўқишга озмунча пул кетармиди, эрга тексанг ҳаммаси яхши бўлади, бахтли бўласан". Онанг шундай деди-ю, эрга текканидан бери ўзини қачон бахтли ҳис қилганини эслай олмади. Томоғига аччиқ бир нарса тиқилди. Бу ўкинч эди, алам эди, бахтсизлик изтироби эди.
Мактабни тугатишинг билан бир уй хотин-халаж ўланлар айтиб янги уйга кузатиб боришди. "Қўли калта" отангнинг пулига келган сарполаринг ёйилди. Йиллаб тахмонни безайдиган йигирмадан ортиқ кўрпа-тўшаклар, идиш-товоқлар, энг сўнгги модадаги матолардан қаторлаган кийимлар меҳмонларга кўз-кўз қилинди. Гўё бахтнинг остонасига қадам қўйдинг. Гўё энди ҳаёт бутунлай бошқача бўларди....
Аслида ҳаётингнинг энг зулмат дамлари энди бошланганини ҳис қилганингда балки, тўйгача орзуларинг ортидан қувиб шаҳарга қочиб кетармидинг. Кета олмадинг... "Одамлар нима дейди, отам бош кўтара олмай қолади, онамни ўлдириб қўяди" деб қўрқдинг. Аслида ҳам кетганингда аниқ шундай бўларди. Отангнинг қадди букиларди. Онангнинг бошига итнинг кунини соларди.
Янги уйдаги янги ҳаётинг кун-кундан баттарроқ оғир бўлаверди. "Келинсан, чидайсан" дерди султонинг... "Чида, отанг мени ўлдиради" дерди онанг. Кунлар шу зайлда ўтаверди. Жонингни бериб шу уйда туп қўйиб палак ёяман десанг кўкаришга йўл беришмади... "Келинсан, мажбурсан..."
Кўзларингда ёш, сочларинг тўзиган, баданингда соғ жойинг қолмаган ота уйингга бординг. Хонтахта муштланди. Пиёла жаҳл билан деворга отилди. "Номусдан ўлдирдинг мени, келинсан, чидайсан. Ўша уйдан ўлигинг чиқсин, қайтмайсан..." Онанг унсиз йиғлади. "Бор қизим, ҳаёт шунақа, ҳамма аёл шунақа, сабр қил..."
Қайтдинг... Ўлигинг чиқсин... Ўлигинг чиқсин... Номусдан ўлдирдинг... Ўлигинг чиқсин....
Орзуларинг осмон эди... Кўз ёшларинг билан осмонга тикилдинг... Осмонларга учгинг келди...
Орқа ҳовлида сигир маъради. Тонг отди... Осмон сени бағрига чорлади. Табассум қилдинг. Кетаман. Кетаман... Оғилхона томон юрдинг. Қадамларинг енгил эди, гўё учаётган эдинг. Қўлларингда арқон... Кетаман...
Кетдинг... Осмонларга учиб кетдинг... Чидамадинг.. Бу ҳаётнинг оғриқларига чидай олмадинг...
Шумхабар эрта тонгдан ота ҳовлингга етиб борди. Отанг онангга қараб ўқрайди... Хонтахта муштланди... Қайноқ чойли пиёла онанг томонга қараб учди... "Бир қизни эплаб тарбиялолмадинг, бошимни эгдинг, ҳе сани ўша..."
Онанг рўмолининг бир чеккасини тишлаб, силкиниб-силкиниб йиғлади. "Одамлар нима дейди"...
Сен эса бу чирик жамиятнинг чирик тузумларини икки метр арқон билан тарк этдинг... Осмонларга учиб кетдинг...
(Ижтимоий тармоқдан олинди)
19
1August 31, 2026 1.1K 2 1