⭕️ یک وکیل در برابر دستگاه تعقیب؛ محدودیت تبصره ۱ ماده ۱۹۰ آیین دادرسی کیفری و نقض تساوی سلاحها
https://t.me/fvekal
✍ مهدی باقری در فصل سوم نوشت :
اصل تساوی سلاحها یکی از پایههای دادرسی عادلانه است؛ اصلی که اقتضا میکند طرفین یک پرونده کیفری از فرصتهای واقعی و مؤثر برای ارائه ادعا، دفاع و پاسخگویی به ادله طرف مقابل برخوردار باشند.
تبصره ۱ ماده ۱۹۰ قانون آیین دادرسی کیفری مقرر میکند که در مرحله تحقیقات مقدماتی، متهم میتواند یک وکیل دادگستری همراه خود داشته باشد. همین محدودیت، بهویژه در پروندههای پیچیده و سنگین، این پرسش را مطرح میکند که آیا امکانات دفاعی متهم با امکانات طرف تعقیب تناسب دارد یا خیر.
در مرحله تحقیقات مقدماتی، متهم در برابر مجموعهای از امکانات و اختیارات نهادهای تعقیب و تحقیق قرار دارد؛ ضابطان دادگستری تحقیقات و جمعآوری ادله را انجام میدهند، دادستان بر فرآیند تعقیب نظارت دارد و بازپرس نیز اقدامات تحقیقاتی لازم را انجام میدهد. در چنین ساختاری، محدود کردن حضور وکیل متهم به یک نفر میتواند توان دفاعی او را کاهش دهد.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که اصل تساوی سلاحها را نه صرفاً به معنای برخورداری ظاهری از حقوق، بلکه به معنای امکان واقعی و مؤثر برای دفاع در برابر ادعاها و ادله طرف مقابل بدانیم. متهم باید بتواند در مرحلهای که بخش مهمی از ادله پرونده شکل میگیرد، از حمایت حقوقی مؤثر برخوردار باشد.
✅ متن کامل یادداشت :
https://fasl3.ir/fa/tiny/news-4740
🔴 پاسداشت فصل سوم قانون اساسی
@faslesevom
https://t.me/fvekal
