باز گذاشتن باب سخن گفتن دربارهی دین خدا و احکام شریعت در شبکههای اجتماعی، و اجازه دادن به هر کسی که بدون علم و بر اساس نظر و سلیقهی شخصی خود در این زمینه اظهار نظر کند، حرامی بزرگ، منکری آشکار، بیادبی و تجاوز به حریمهای الهی است؛ و اگر مرجعی بود که او را بازخواست و تأدیب کند، چنین فردی سزاوار تأدیب و مجازات بود.