آیا در طول تاریخ مردمانی بودهاند که همچون ما در زمانهی خویش بیپشتوانه مانده و هر انتخابِ ممکن برایشان به یک میزان تحملناپذیر، بیمعنی و مغایر با زندگی جلوه کرده باشد؟ آیا مردمانی بودهاند که همچون ما در چیزی غیر از انتخابهای ممکن به جستجوی منبع قدرت خویش اهتمام ورزیده باشند؟ آیا آنها به طور فراگیر به آنچه از کف رفته و آنچه در راه است توجه میکردند؟ و بیآنکه اسیرِ رویاپردازی شوند، ثمرهی پیروزمندانهی تلاششان را با آرامش و اطمینان به انتظار مینشستند؟ یا اینکه آیا متفکران مسئولیتپذیرِ نسل جدید، در مواجهه با نقاط عطف شگرفِ تاریخی، احساسی متفاوت نسبت به امروز ما داشتهاند؟ چرا که چیزی کاملا جدید در شرف شکلگیری بوده که هنوز در بین گزینههای ممکن آشکار نشده است؟
8June 23, 2026 275 5
