اِنزوا

قدیم قهوه میخوردن که کار کنن الان باید کار کرد که قهوه خورد

سیگاری نشید زندگی اجازه ترک کردنشو بهتون نمیده

نه ما می مانیم و نه اندوه نه هیچ یک از مردم این آبادی به حباب نگرانه لبه یک رود قسم و به کوتاهیه آن لحظه شادی که گذشت غصه هم میگذرد سهراب سپهری

انحصاری واسه چنل گفتنا

دلم آشوبِ باران است و این شب، مرگِ ایمان است… نشستم روبه‌رویِ ماه ولی او هم پریشان است… تو را از دور می‌بوسم که سهمم از تو دوری بود و این آغوشِ بی‌دستت شبیه حسِّ زندان است… چه کردم با دلِ خود که تمامِ شهر می‌داند پس از تو هر خیابانی پر از تکرارِ انسان است… به جا ماندم میان انزوایی سرد پس از رفتن…

[media, no text]

خیلی دلم براتون تنگ شده ای کاش زودتر نت وصل بشه دور هم با حال خوب جمع بشیم دوباره

چه سرنوشت غم انگیزی که کرم کوچک ابریشم سالها قفس میبافت به شوق پریدن

اکنون می‌دانم ‏که با تمام عزیزانم ‏باید خوب خداحافظی کنم ‏زیرا هیچ‌ یک از ما نمی‌دانیم ‏کدامین قرار ‏آخرین خواهد بود.

Violin

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

1:11