"برنج‌پاشی" به‌قدری مرا شگفت‌زده کرده است که می‌توانم هزاران خط درباره آن بنویسم؛ فعلا به این بسنده می‌کنم:
برنج در اینجا یک ماده‌ی غذایی ساده نیست، یک نماد است.
برنج نماینده‌ی "حداقل" بقا است؛ وعده‌‌ای توهین‌آمیز که سیستم به شهروندان خود می‌دهد: "اطاعت کن و ما حداقل بقای فیزیکی تو را تضمین می‌کنیم."
اما شهروندان از قربانیان گرسنه و منفعل و نیازمندِ "برنج"، به قهرمانانی فعال و مقاوم بدل می‌شوند که به‌جای "نیاز" به "میلی" والاتر می‌اندیشند: به عدالت و به کرامت!
دکتر پرستو امیری
18
8
3January 7, 2026 667 3
