دوستان و داستان | فرشته شریفی

فروغ‌خوانی شیما توران خانوم جان میرهادی من را ببخشید منی که نمی‌توانم غم بزرگ را به کار بزرگ تبدیل کنم منی که شب‌ها با قرص هم‌بسترم و صبح‌ها بعد سه بار خفه‌کردن ساعت بلند می‌شوم توران خانوم جان میرهادی من را ببخشید منی که هر صبح از لبه‌ی تخت سقوط می‌کنم و لقمه‌های کوچک کره عسل می‌چینم توران خ…

کورا شیما از جلسه‌ی چهارم نوشتار زنانه افلاطون در رساله‌ی تیمائوس خود کورا را فضایی بی‌شکل میان جهان ایده‌ها و جهان مادی تعریف می‌کند. در دیدگاه ژولیا کریستوا کورا فضایی‌ست غیرکلامی، مرتبط با بدن مادر و پویا قبل از شکل‌گیری من آگاه و معتقد است کورا و جای امنی که ما را پناه می‌دهد همان ادبیات …

تا کوچه‌ی زن زن در هشت کتاب سهراب سپهری مرد، آن‌جا بود. انتظاری در رگ‌هایش صدا می‌کرد. مرغ افسانه از پنجره فرود آمد، سینه‌ی او را شکافت و به درون او رفت. او از شکاف سینه‌اش نگریست: درونش تاریک و زیبا شده‌بود. و به روح خطا شباهت داشت. شکاف سینه‌اش را با پیراهن خود پوشاند، در فضا به…

برخوانی بهرام بهرام بیضایی را کم‌تر کسی‌ست نشناسد. هر چه در فیلم و تئاتر پیش‌رو و شناخته‌شده‌است در نوشتن شاید انگشت‌شماری سراغش رفته‌اند. او در سخنرانی‌ها و منابع شفاهی به این نکته اشاره می‌کند که در همان جوانی و در ابتدای کار بوده که سراغ اساطیر و متون کهن را گرفته. بیضایی متون کهن را دوباره‌خوا…

فردا ماندانا نوشتن نشان دادن صدای چیزهایی‌ست که صدا ندارند. ژاک دریدا از جلسه‌ی دوم نوشتار زنانه ماندانای عزیزم در نه‌سالگی باید بلندبلند بخندی بی‌مهابا آواز بخوانی بی‌هیچ آدابی برقصی با همه‌ی بچه‌های هم‌سایه بازی کنی بنوازی نقاشی بکشی بنویسی اما چه‌طور است که در نه‌سالگی از مسئولیت بیشتر زنان می‌…

ازاکو طلوع می‌کند از اولین جلسه‌ی کارگاه نوشتار زنانه می‌گوید نوشتار زنانه معطوف به بدن است. پاچه‌ی راست شلوارش را بالا می‌کشد تا همان‌طور که لرزان از کوچه‌های خاکی و تنگ وازنا و از مقابل مردان چشم‌خیره‌ی شانه‌پهن می‌گذرد چاقوی کوچک دسته چوبی‌اش دیده شود تا ... می‌گوید نوشتار زنانه را صرفن زن‌ها…

درخت آسوریگ درختی رسته است سراسر کشور سورستان بنش خشک است سرش است تر برگش نی ماند برش ماند انگور شیرین بار آورد برای مردمان وسناد آن درخت بلند با بز هم‌نبردید که من از تو برترم به بسیار گونه چیز   برخی این متن پهلوی که قدمت آن به دوره‌ی اشکانی می‌رسد را کهن‌ترین متن کودکان ایرانی گویند. درخت …

به آنان که در خانه‌ی خود غریبه‌اند فرزاد آبادی ابتدای مستند کار نیما یوشیج می‌نویسد. در خواب میرزاده عشقی‌ست که خسرودخت با قیافه‌ی مات و محزون از قبر بیرون آمده به اطراف نگاه می‌کند: این خرابه قبرستان نه ایران ماست این خرابه ایران نیست ایران کجاست؟ شیرین در نزدیکی خسرو با شیونی موثر و محزون ادام…

تاکادمی برگزار می‌کند: پروژۀ تجربۀ «نوشتار زنانه» زن وجود ندارد: آنچه ژک لکان با ایدۀ «زن به‌مثابه جای خالی در زبان» مطرح می‌کند یعنی زبانِ نمادینِ مردانه، امکان گفتنِ زن را ندارد. زن، در واقع شکافی در زبان است. ما از همین شکاف آغاز می‌کنیم: از نانوشته‌ها، از آن‌چه حذف شده. نوشتار زنانه، تنها روی …

یا مسیح! این دیگر کیست؟! آتش‌نشانی هم نمی‌تواند این را خاموش کند! ببین چی شده! این را شاگ اَوری معشوقه‌ی شوهر سیلی به او می‌گوید وقتی در رمان به‌رنگ ارغوان الیس واکر شخصیت اصلی داستان برای اولین بار لباس زیبای شاگ را می‌پوشد و لبخند می‌زند. سیمین دانشور هم وقتی می‌خواهد جسد بی‌جان خودخواسته‌ی خانو…

موج مهراد _ هشت سال غزلی در ستایش غروب چگونه می‌شود هم از مردم گریخت و هم از نزدیک با ایشان و برایشان زندگی کرد؟ چگونه می‌توان هم به زندگی آدمیان و قراردادهای دیرینه‌ی آن‌ها پشت‌پا زد و هم برای آنان و به کمک خودشان زندگی نو و نظم نوینی را جست‌وجو کرد؟  مقدمه‌ی کتاب بارون درخت‌نشین ـ ترجمه‌ی مهدی …

میهمانی شعله‌ها فرین _ دوازده سال دلم برای ابرهای باران‌زا تنگ است دلم برای چترهای رنگارنگ دلم برای چتر نه دلم برای سه‌شنبه‌های خیس دلم برای خیس‌شدن زیر باران تنگ است آبان سال بی‌آب #کارگاه_داستان @DostanVaDastan

باصدا ببینید. این روزها یعنی قبل این‌که فیلم عروسی دختر شمعخانی وایرال شود و پژمان جمشیدی به قزل‌حصار بیفتد هر صفحه را که باز می‌کردی ناصر تقوایی می‌گفت سانسور در هر جامعه‌ای از دریچه‌ی اخلاق وارد می‌شود. کارگاه ما تسهیلگران گم‌نام جایی‌ست که خلاف ازدحام کلاس نویسند‌گان نام‌دارِ بی‌جای‌سوزن‌انداز …

. ما که می‌رفتیم و می‌ایستادیم مقابل دکه‌ی مطبوعات و تا ریزترین تیتر مجلات روی طناب و روزنامه‌های زیر آجرهای شکسته را نمی‌خواندیم سوار اتوبوس نمی‌شدیم و به خانه برنمی‌گشتیم که قبل خواب دودوتا کنیم و پول پس‌انداز کنیم و یکی از آن محبوب‌ها را بیاوریم خانه و زیر تخت به‌شماره و تانخورده روی هم بچینیم. ح…

✅ از رضا عبدی،           نویسنده،              دعوت کردیم تا یادداشتی با محوریت عبارت «من کودکم و حق دارم...» برای انتشار در رسانه‌های شورای کتاب کودک بنویسد. من یک نوجوانم و حق دارم راویِ داستانِ خودم باشم   سلام به همۀ نویسندگان کودک و نوجوان می‌خواهیم با شما از حق شنیدن بگوییم، از حق روایت‌شد…

نمی‌آید فرین ـ دوازده سال بدا شده‌است. خداوند تصمیمش عوض شده منجی‌اش را نمی‌فرستد. هنوز زمانش نرسیده؛ به‌جایش پیامبر جدیدی انزال کرده و نُریدُ أَنْ نَمن علی الذین استضعفوا را از زمین بیرون کشیده. یادش شده بیست سال است احمد الحسن بصری به سید خراسانی نامه می‌نویسد. چند سرباز می‌خواست؟ دوازده‌هزار بو…