“Mən dünya həyatının iki şeydən ibarət olduğunu görmüşəm: biri mənə aid olan, digəri isə başqasına aid olan şeydir. Başqasına aid olana gəldikdə isə, onu əldə etmək üçün göylərin və yerin bütün vasitələrindən istifadə etsəm belə, ona heç vaxt çata bilmərəm. Başqasının ruzisi məndən necə uzaq tutulubsa, mənim ruzim də başqasından uzaq tutulub.”
Əgər Allah bu gün üçün sənə kifayət qədər ruzi veribsə, sabah haqqında narahatlıq və təşvişin səni özünə əsir etməsinə imkan vermə. Şeytan insanı yoxsulluqla qorxudur. O, sənin beyninə belə fikirlər salır:
“Bəs gəlirimi itirsəm necə? Bəs xəstələnsəm? Bəs işlər tərs getsə?”
İnsan bəzən sabah baş verəcəyini təsəvvür etdiyi bir çətinliyə görə bu gününü illərlə özünü tükəndirməklə keçirir. Halbuki həmin çətinlik heç vaxt baş verməyə də bilər.
Beləliklə, əgər ruzinin bir qapısı bağlanarsa, ürəyinin də həmin qapı ilə birlikdə çökməsinə icazə vermə. Sənin ruzin heç vaxt yalnız o bir qapıdan asılı olmayıb. Allah sənə heç vaxt ağlına gəlməyən yollarla da ruzi verə bilər.
Salih b. AbdulAziz b. Muhammad b. Ibrahim əl əş-Şeyx, əl-Təmhid li-Şərh Kitab əl-Tövhid
