Competitive Programming with Shayan - فارسی

[media, no text]

[media, no text]

[media, no text]

ICPC Vlogs blog-post: https://codeforces.com/blog/entry/134055

توریست

امروز از دور مایک میرزایانوف رو دیدم. دوستم گفت بریم سلام کنیم گفتم ول کن مزاحمش می‌شیم. یهو اون اومد سلام کرد. پشمام ریخت از خاکی بودنش.

#مسیرـالمپیادـمن امیرحسین فرخنده‌فر - قسمت دوم مرحله سوم با مشکلات فراوان با هزاران بدبختی قبول شدم نفر ۴۳ ام از ۴۵ نفر که قبول میشدند . یادمه روزی که نتایج اعلام میشد بابام دم در دانشگاه منتظر وایساده بود و منم در کنار سایت منتظر اعلام نتایج و وقتی معلوم شد که م۳ قبول شدم هم خودم هم بابام میخواستیم از خوشحالی بال دراریم. وارد دوره تابستانی شدم و اینجا بود که فهمیدم بقیه افراد هم شاخ و دم ندارند و میشه به همشون رسید و اون بت بچه های تهرانی برام شکسته شد فاینال عملی اول اولین آزمون oi من بود و برای همین بلد نبودم درست حسابی آزمون بدم و ۰ شدم و همین آزمون باعث شد که برنز ۳ بشم در آخر یازدهم تا قبل دوره تابستونی اتفاق خاصی نیفتاد و همه چی خوب پیش میرفت اما قبل دوره تابستونی متاسفانه از لحاظ روحی بسیار ضعیف شده بودم اما یک مسابقه ای بود که اسطوره من سپهر رمضانی توی اون مسابقه با من تیم شده بود ، اون آزمون وسط دوره تابستونی بود و وقتی توی اون مسابقه به همراه آقای رمضانی شرکت کردم روحیه من ۱۸۰ درجه تفاوت پیدا کرد چون با خودم میگفتم ، امیرحسین سپهر رمضانی کنارت نشسته و هم تیمیته ، تبریک تو آدم خفنی هستی ، و این اتفاق رو مهم ترین عامل طلا شدنم میدونم دوازدهمم دوره طلا برگزار میشد و خیالم از کنکور راحت بود توی این دوره خیلی تلاش کردم و سوالات oi زیادی زدم از سایت های مختلف ، اما سری اولی که آزمون های انتخابی تیم برگزار شد من ششم بودم و این موضوع باعث شد که بیشتر تلاش کنم یادمه توی حدود ۳۵ روز به علاوه سوالات عادی که میزدم حدود ۲۰ تا کانتست oi دادم  به همراه آپسالو کامل و بالاخره این ها نتیجه داد و عضو تیم شدم اما برای جهانی اولین مشکلی که بود آزمون های دیپلم بود که باید میدادیم ، یک ماه قبل ioi ما مجبور بودیم سلامت و بهداشت بخونیم ، اما خداروشکر آزمون هارو قبول شدیم ، اما ماه قبل ioi هم زیاد نتونستم ریکاوری کنم اما یک چیزی رو میدونستم که آزمون ۴۰ درصدش سطح علمیه ، ۴۰ درصدش آمادگی آزمون دادن و ۲۰ درصدم شرایط آزمون که ما دخیل نیستیم پس تمام تلاشمو کردن ۴۰ درصد آمادگی آزمون رو بدست بیارم و با روحیه خوب برم سر آزمون که خب خداروشکر نتیجه داد تما اون ۲۰ درصد شرایط با ما جور نبود و نتیجش شد نقره جهانی این خلاصه ای از مسیر المپیاد من بود فقط در آخر میخواهم به بچه های خارج تهران یا بچه هایی که امکانات خوبی ندارند بگم خواهشا جا نزنید ، شما شروع کنید شرایط خوب میشه ، حداکثرش میگید من تلاش کردم و نشد

[media, no text]

We’re heading to Kazakhstan on Friday, and today (Thursday) is our final training session. Afterward, we’ll be hosting an AUA (Ask Us Anything) session where we’ll answer all your questions. Check out the details in this blog post: https://codeforces.com/blog/entry/133825 And don’t forget to mention which team you’ll be supporting in ICPC WF 2024 there!

سوالی که بعضی وقتا برای بچه‌های المپیادی پیش میاد اینه که آینده‌ی المپیاد کامپیوتر چیه و بعد از المپیاد چه کارایی میشه کرد. مصاحبه من با آرش محمودیان تا حدی می‌تونه این سوال رو جواب بده. مسیری که آرش طی کرده، از خوندن المپیاد در ایران و گرفتن مدال طلای جهانیه تا الان که داره در شرکت radix کار می‌کنه و به درآمدی بالای نیم میلیون دلار در سال رسیده. آرش در ایران المپیاد کامپیوتر خونده، بعد از دبیرستان به کانادا رفته، بعد به هلند، و الآن در شرف انتقال به آمریکا هست. این مصاحبه در کنار جذابیت، می‌تونه بمب انگیزه باشه!

You can watch the full interview here: https://www.youtube.com/watch?v=S68fszEXvYw

From winning a gold medal in the IOI to earning over half a million dollars a year, I’m interviewing someone who learned to code before he could read. Arash’s story is incredible. Born in Iran, he grew up writing programs. He studied Olympiad in Informatics during high school (where I first met him) and went on to win a gold medal in the IOI. Later, he moved to Canada to pursue his bachelor’s degree at the University of Waterloo. After gaining experience and completing a few internships, Arash moved to the Netherlands to work for Radix. Now, he’s waiting for his visa to relocate to the US. In this interview, Arash shares his thoughts on IOI and competitive programming, how he prepared, and his journey to becoming a quantitative researcher and landing a job in the field. https://www.youtube.com/shorts/FKHJek5mNv8

رنکینگ روز اول IOI: https://ranking.ioi2024.eg

#مسیرـالمپیادـمن امیرحسین فرخنده‌فر - قسمت اول سلام من امیرحسین فرخنده فر هستم از کرج مدال برنز کشوری سال ۱۴۰۱ و طلای کشوری سال ۱۴۰۲ به داستان المپیاد من خوش آمدید . این داستان رو میخواهم از کلاس هفتم شروع کنم . مدرسه یک کلاس اجباری سی پلاس پلاس گذاشته بود . و گفته بود برای ادامه تحصیل توی این مدرسه باید در امتحان آخر سال این درس هم قبول بشید. من اون موقع از برنامه نویسی متنفر بودم که دلیلش رو بد آموزش دادن میدونم اما از همون موقع تلاش میکردم منطق پشت کدهارو بفهمم نه اینکه حفظ کنمشون . گذشت و به امتحان آخر سال رسیدیم من هنوز بدم میومد از برنامه نویسی . آزمون رو به دلیل اینکه فایل هارو درست ذخیره نکرده بودم 0 شدم . وای عجب روزی بود از محل آزمون خارج نمیشدم و با گریه فراوان تلاش میکردم یک بار دیگه از من آزمون بگیرند . بالاخره قبول کردند که از من ماه بعدی یک امتحان دیگه بگیرند .همون روز رفتم یک سی دی آموزش سی پلاس پلاس گرفتم که با دیدن اون قطعا در آزمون بعدی قبول بشم و اونجا شروع علاقه من به برنامه نویسی بود تازه فهمیدم برنامه نویسی به چه دردی میخوره و اصلا چی هست و ... جالبه قبول نشدن توی یک آزمون بزرگترین شانسی بود که اوردم تا الان چون اگه قبول میشدم هیچوقت اون سی دی رو نمیگرفتم و علاقه ای شکل نمیگرفت . بعدش رفتم سی شارپ یاد گرفتم و به سمت طراحی وب و ... رفتم. این ها گذشت و وارد کلاس دهم شدم و ثبت نام توی المپیاد کامپیوتر با خودم میگفتم من سایت میزنم پس قطعا خیلی راحت میتونم طلا بشم اما متاسفانه بعد جلسه اول فهمیدم که تقریبا نزدیک به 0 ام و هیچ ربطی به هم ندارند فقط کمی سی پلاس پلاسی که از هفتم یاد گرفتم به دردم میخوره . و من المپیادم رو از دهم شروع کردم . و خب اولین مشکلی که باهاش مواجه شدم این بود که هیچکس به ما امید نداشت . هیچ وقت جمله معلممون رو یادم نمیره که سر کلاس گفت شما نه معلم خوبی دارید ( حتی خودشم تخریب میکرد ) نه زود شروع کردید نه .... چرا فکر کردید طلا میشید ؟ و من گفتم به جاش ما انگیزه داریم و بهم گفت " اوهوم ". این مشکل خداروشکر زود تموم شد چون از نزدیک های مرحله ۱ به جز یک معلم که دمه ایشون گرم به ما تا آخرش کمک کردن بقیه مارو ول کردن . اما مشکل بعدی شروع شد . مشکل این بود که ما نمیدونستیم معلمی نداریم ( فکر میکردیم موقته ) و برای همین چند ماهی بدون معلم بودیم اما خداروشکر دوستان بسیار خوبی داشتم و واقعا هممون به هم کمک میکردیم برای بهتر شدن و این رو بزرگترین نکته المپیادم میدونم . از اول عید ( اون موقع م۲ اواسط اردیبهشت بود ) شروع کردم برای م۲ بخونم هیچوقت یادم نمیره اولین آزمونی که دادم روز اول عید ۴ درصد زدم ( آزمون تستی بود ) .وقتی این فاجعرو دیدم صبح تا شب تلاش کردم و تا آخر عید درصد آزمون هامو به حدود ۲۰ درصد رسوندم اما خیلی کم بود . تو کتابخونه مدرسه ثبت نام کردم ساعت ۸ صبح میرفتم مدرسه تا ۶ بعد از ظهر بعد میومدم خونه دوباره درس میخوندم تا حدودای ساعت ۱۲ و نیم ( البته بعضی وقتا از شدت خستگی ساعت ۱۰ ، ۱۱ خوابم میبرد ) . اما بعد این همه تلاش تونستم میانگینم رو قبل آزمون به حدود ۵۰ درصد برسونم که خداروشکر آزمون هم همین حدود ها زدم و نزدیک کف قبولی قبول شدم تستی رو . اما تشریحیم از اول خوب بود و اون رو راحت قبول شدم باورم نمیشه رفتم م۳ ....