نگاهی به بهیموت بینداز! من او را آفریدهام، همانطور که تو را آفریدهام! او مثل گاو علف میخورد. کمر پرقدرت و عضلات شکمش را ملاحظه کن. دمش مانند درخت سرو، راست است. رگ و پی رانش محکم به هم بافته شده است. استخوانهایش مانند تکههای مفرغ و دندههایش چون میلههای آهن، محکم میباشند. او سرآمدِ کارهای دست خداست، و تنها خالقش میتواند با شمشیرش به او نزدیک شود. کوهها بهترین علوفهی خود را به او میدهند و حیوانات وحشی در کنار او بازی میکنند. زیر درختانِ کُنار، در نیزارها دراز میکشد و سایهی آنها او را میپوشانند و درختان بید کنار رودخانه او را احاطه میکنند. طغیان رودخانهها او را مضطرب نمیسازد و حتی اگر امواج جوشان رود اردن بر سرش بریزد، ترس به خود راه نمیدهد. هیچکس نمیتواند قلاب به بینی او بزند و او را به دام اندازد.
[ایوب ۴۰: ۱۵-۲۴]
Behemoth and Leviathan, 1805. by William Blake
