#مولانا قیاسی دارد بین صیادی که دنبال ردپای آهو میگردد و صیادی که از روی عطر ناف آهو جستجویش میکند و سپس یک منزل جستجو از روی عطر آهو را بهتر از صد منزل جستجو از روی ردپا میداند.
حرفش این است که ردپا را هر کسی تشخیص میدهد، نگاهش را به زمین میاندازد و اگر بخت یارش باشد و در جهت درستی نگاه کند آثار و علائم را خواهد دید. بوی نافه ختن اما به جهت نگریستن و ایستادن ما نیاز ندارد. خودش را به مشام آشنایان میرساند، به مشام کسی که پیشتر بو به مشامش خورده باشد، از کنار آهویی عبور کرده باشد، آهویی شکار کرده باشد.
و البته تا پیش از شناختن بوی ناف آهو چارهای جز جستجوی قدمهایش نیست. منزل به منزل. تا بخت یاری کند و نزدیکی آهویی قسمت شود. از آنجا به بعد است که جستجوگر بوی آهو را میشناسد و نیازی به ردپا ندارد.
همین است که آنها که روی زمین به دنبال رد پای آهو میگردند، تا پیش از یافتنش، منکر شکارچیان دنیا دیدهای هستند که به یک منزل آهوی خود را مییابند. همین است که آنها که با سرهای خم شده زمین را جستجو میکنند، جادوی سر به هواها را باور نمیکنند. همین است که کسانی که در صحرا سرگردانند، آرامش آنها که پیشترها آهوها را دیدهاند درک نمیکنند.
✍🏻امیرعلی_بنیاسدی
@Cafetexts 🌼🍃🍂🍀🍁🍃🌼
