آخرش میفهمی دیر نبوده، فقط الکی وقتتو تلف کردی!
ذهن ما یه خطای تکراری داره :
مدام یه سنِ ایدهآل تعریف میکنه!
ایکس سالگی برای شروع
ایکس سالگی برای جدی شدن
ایکس سالگی برای نتیجه گرفتن
و وقتی از اون عدد رد میشیم،
به جای اقدام، میریم تو فاز تحلیل، مقایسه، سرزنش!
اینجا دقیقاً همون جاییه که زمان از دست میره...
نه بخاطر دیر شدن، بلکه بخاطر تعلل!
این همون چیزیه که یونگ میگفت :
بخش نزیسته زندگی، خودش رو به شکل حسرت و اضطراب نشون میده...
واقعیت اینه که بیشترِ ما دیر نمیکنیم،
ما میترسیم!
از شروع دوباره...
از دیده شدن...
از اشتباه کردن تو سنی که فکر میکنیم دیگه نباید اشتباه کنیم!!
@AslanForex 
