تأیید حکم یک سال حبس و دو سال ممنوعیت خروج از کشور برای فیلمساز جعفر پناهی را به شدت محکوم میکند.
حکم اولیه در حالی در غیاب پناهی صادر شد که او در خارج از کشور به سر میبرد؛او پس از مراسم اسکار تصمیم گرفت به وطن بازگردد، چرا که معتقد بود مبارزه برای آزادی باید از درون صورت پذیرد. چگونه حکومت به خود اجازه میدهد بازگشت چنین انسانی را با این حکم، پاسخ گوید؟!
نام جعفر پناهی در جهان شناختهشده است. اما فقط او در چنین موقعیت خطیری نیست. ایفما فهرستی از دهها هنرمند ایرانی را که از زمان خیزش دیماه ۱۴۰۴ کشته، زندانی، یا ناپدید شدهاند گردآوری کرده است؛ نامهایی که رسانههای بینالمللی هرگز از آنها یاد نکردهاند. در میان آنها: مسعود پیاهو، موسیقیدان و هنرمندی که به خاطر ضبط یک ویدیوی کوتاه از یک معترض صلحآمیز که تنها در برابر نیروهای امنیتی نشسته بود، به ده سال زندان محکوم شد.
حکومت ایران به طور سیستماتیک، هنرمندان ایرانی را از طریق زندان، قطع اینترنت و کشتار سرکوب میکند. وقتی هنرمندی دوربین به دست میگیرد، حکومت در مقابل، اسلحه بر میدارد.
اکنون، در میانهی جنگ، این خطر عمیقتر شده است. کانون فیلمسازان مستقل ایران بیش از هر زمان دیگر و با تاکیدی مضاعف درباره حکم جعفر پناهی و وضعیت تمام هنرمندان ایرانی که نامشان هنوز به گوش جهان نرسیده، هشدار می دهد. هنرمندانی که پناهی در عرصه بین المللی همواره صدایشان بوده است.
#جعفر_پناهی
#مسعود_پیاهو
#کانون_فیلمسازان_مستقل_ایران
The Iranian regime systematically suppresses its artists through imprisonment, internet shutdowns, and killing. When an artist picks up a cancer, the regime picks up a gun.
Now, with war ongoing, that danger has deepened, therefore IIFMA is more concerned than ever for Jafar Panahi, and for every artist whose name has not yet reached the world, this who Panahi has been always echoing their voices.
#jafar_panahi
#masoud_payhu
