در کشورهای سیاست زده ، انسان گرسنه در درجه نخست هدفی جز سیر شدن شکم ندارد و غم نان اجازه نمیدهد که انسان به تماشای جهان بنشیند
تا در زندگی عمیق شود، و کتاب بخواند، یاد بگیرد و آگاهیاش را بالا برده و به جهان اطراف خود بیاندیشند.
آدمی در نتیجه زندگی فقیرانه پا را فراتر از جهل نمیگذارد که مبادا آگاه شود
به همین دلیل است که گرسنه نگه داشتن اکثریت ملت، ضامن بقای طبقات حاکمه ی آن کشورهاست...
چیزی که با فقر یکجا جمع نمیشود
آگاهی است ;
در نتیجه تمام دریچه های آگاهی را می بندند تا حکومت کنند و توده های مردمی را نامحرم میدانند و در صورت تشخیص هتا خبرها را به مردم وارونه اعلام میکنند. در همه کشورهای تک حزبی و کمونیستی. و دیکتاتوری اینگونه است ،
🆔
June 5, 2026 173 1
