.. بیداری و گزارشگری_ آنتی گلوبالیسم

رفتار سرلشکر محسن رضایی در قبال عاصم منیر (فرمانده ارتش پاکستان) که با حفظ فاصله و بدون برداشتن قدم به سمت او ایستاده و منتظر می‌ماند تا طرف مقابل نزدیک شود، در علوم ارتباطات و زبان بدن، نمادی از اقتدار، موقعیت بالاتر و حفظ کرامت تفسیر می‌شود. این حرکت معمولاً این پیام‌ها را دارد:

· ثبات و اعتماد به نفس: فردی که جلو نمی‌رود، از جایگاه خود مطمئن است و نیازی به ابراز شتابزدگی ندارد.
· تعیین‌کننده بودن فاصله‌ها: نشان می‌دهد که طرف مقابل باید برای ارتباط هزینه کند (قدم بردارد).
· احترام متقابل همراه با صلابت: بدون اینکه بی‌ادبی باشد، بر جایگاه متقابل تأکید می‌کند.

در فرهنگ نظامی و دیپلماتیک بسیاری از کشورها، این نوع رفتار نه‌تنها توهین‌آمیز نیست، بلکه نشانه‌ای از وقار و استحکام در مواجهه با مقامات خارجی محسوب می‌شود.
اگر بخواهیم نکته تربیتی‌اش را بگوییم:
"کرامت انسانی و عزت ملی، در موازنه میان تواضع و صلابت معنا پیدا می‌کند؛ نه در تحقیر دیگران، نه در خودباختگی."
امیدواریم دولتمردان خصوصا رئیس جمهور محترم یه این آداب سیاسی و دیپلماتیک توجه کنند.

محسن رضایی فقط علیه آمریکا و اقدامات جنایتکارانه آمریکا و در دفاع از منافع ملی و در راستای افزایش وحدت ملی حرف زد، چرا به ایشان حمله میکنند؟