تصور کنید دارویی ساختهاید که روند پیری را کند میکند. در گذشته اگر چنین دارویی را پیش سازمان غذا و دارو (FDA) میبردید، با یک بنبست بزرگ روبرو میشدید: این سازمان میگفت «پیری اصلاً در قوانین ما بیماری تعریف نشده است؛ ما فقط برای بیماریهای مشخصی مثل دیابت یا سرطان مجوز صادر میکنیم!» از طرف دیگر میپرسیدند: «چگونه میخواهید ثابت کنید این دارو پیری را عقب انداخته؟ آیا باید ۳۰ یا ۴۰ سال منتظر بمانیم تا ببینیم مصرفکنندگان دیرتر از بقیه میمیرند؟» همین مانع بزرگ باعث شده بود تا شرکتهای داروسازی و سرمایهگذاران، قید ساخت داروهای طول عمر را بزنند چون هیچ راه قانونی برای آزمایش و فروش رسمی آن در بازار وجود نداشت.
اما در اجلاس اخیر دانشگاه هاروارد، بلندپایهترین دانشمندان FDA رسماً اعلام کردند که این سازمان برای نخستین بار در تاریخ، موضوع «پیری و طول عمر» را وارد دستور کار رسمی خود کرده است. مهمتر از آن، آنها دو مسیر کاملاً منطقی و سریع پیش پای دانشمندان گذاشتند تا بدون نیاز به انتظار چند دههای، کارایی داروهایشان را ثابت کنند: مسیر اول این است که نشان دهند یک دارو همزمان مانع از بروز چند بیماری مختلف میشود؛ مثلاً دارویی که ریشه پیری سلولها را هدف میگیرد، همزمان خطر سکته قلبی، آلزایمر و سرطان را در افراد مسن کاهش دهد. اگر یک قرص بتواند به تنهایی جلوی هر سه بیماری را بگیرد، یعنی مستقیماً موتور پیری را کند کرده است. مسیر دوم، پایش تواناییهای واقعی بدن است؛ یعنی اگر دارویی بتواند سرعت افت حافظه، ضعف عضلانی، کاهش بینایی و افت شنوایی را در سالمندان مهار کند، اثر ضدپیری آن رسماً مورد قبول قرار میگیرد.
دکتر استیون کوزلوفسکی، دانشمند ارشد FDA، این موضوع را با یک تمثیل ساده توضیح میدهد: همانطور که در هوش انسان یک عامل کلی وجود دارد که به مهارتهای مختلف کمک میکند، در بدن ما نیز تمام بیماریهای کهنسالی از یک ریشه زیستی مشترک تغذیه میکنند. همزمان، دولت آمریکا (از طریق سازمان ARPA-H) ۱۴۴ میلیون دلار بودجه برای طراحی آزمایشهای استاندارد این داروها اختصاص داده است. این تغییر رویکرد تاریخی نشان میدهد که نهادهای قانونی بالاخره پذیرفتهاند که پیری یک سرنوشت غیرقابل تغییر نیست؛ بلکه اختلالی بیولوژیکی است که میتوان آن را کند کرد و به زودی شرکتها اجازه خواهند داشت داروهای جوانسازی را تحت پوشش رسمی بیمهها به دست مردم برسانند.
@ACCELERATIONERS
