ری کرزویل (Ray Kurzweil)، آیندهپژوه سرشناس، مخترع و از مدیران ارشد مهندسی گوگل، در این گفتگوی جذاب در کنفرانس TED در سال ۲۰۱۸ به تشریح نقشه راه خود از گذار اقتصاد جهان به دوران پساکار (Post-Labor) میپردازد. او استدلال میکند که ترس فراگیر افکار عمومی از مسئله «حذف مشاغل توسط هوش مصنوعی»، ریشه در یک وابستگی اجباری دارد: انسانها صرفاً برای تأمین نیازهای اولیه مادی نظیر خوراک و مسکن به شغل خود وابستهاند. به باور کرزویل، با جهش نمایی بهرهوری ماشینها، در اوایل دهه ۲۰۳۰ کشورهای توسعهیافته و ثروتمند مدل «درآمد پایه همگانی» (Universal Basic Income یا UBI) را به شکلی ساختاریافته و استاندارد پیادهسازی خواهند کرد؛ طرحی که تا پایان دهه ۲۰۳۰ به صورت جهانی درمیآید و سطحی بسیار مرفه و باکیفیت از زندگی را بدون نیاز به کار اجباری برای تکتک شهروندان تضمین میکند.
کرزویل با اشاره به وضعیت کنونی برنامههای حمایتی در غرب (نظیر کوپنهای غذا، یارانههای مسکن و بیمههای دولتی)، آنها را نسخههای اولیه و ناهماهنگ UBI میداند که با گسترش خودکارسازی یکپارچه خواهند شد. او معتقد است با حل شدن مسئله معیشت، انگیزه و رقابت بنیادین بشر از بین نخواهد رفت، بلکه از کف هرم نیازهای مازلو به بالاترین نقطه آن یعنی خودشکوفایی، هویت و معنا شیفت پیدا میکند؛ جایی که انسانها به جای کار برای زندهماندن، برای جلب توجه، ابراز خلاقیت هنری، نگارش کتاب یا سخنرانی در مجامع فکری با یکدیگر رقابت خواهند کرد. در پایان این گفتگو، کریس اندرسون (مدیر بنیاد TED) با تأکید بر جسورانه بودن این پیشبینی، از کرزویل قول میگیرد تا در پایان دهه ۲۰۳۰ مجدداً به استیج بازگردد و تحقق این تحول ساختاری را با هم ارزیابی کنند.
@ACCELERATIONERS

